{Kim yüzünü Allah'a teslim ederse} yani O'na boyun eğer, dinini O'na ihlasla şeriatları yerine getirerek O'na teslim eder. {Ve o iyi davranan olursa} bu İslam'da, amelinin meşru olması, Resûlullah ﷺ'a uyması şeklinde. Veya: Kim bütün ibadetleri yerine getirerek yüzünü Allah'a teslim ederse ve bu ibadetlerde iyi davranırsa, yani Allah'ı sanki görüyormuş gibi kulluk ederse; O'nu görmese bile O'nun kendisini gördüğünü bilerek. Veya: Kim Allah'ın haklarını yerine getirerek yüzünü O'na teslim ederse ve Allah'ın kullarına iyilik ederse, onların haklarını gözetirse. Bu anlamlar birbiriyle bağlantılıdır; lafızların geçtiği yer farkından başka aralarında bir fark yoktur. Hepsi dinin bütün şeriatlarını, kabul görüp tamamlanacak biçimde yerine getirmek konusunda birleşir. Kim bunu yaparsa İslam'a girmiş olur ve {sağlam kulpa yapışmış} olur; yani kendisine yapışan kimsenin güvene kavuşup kurtulduğu, helaktan emin olduğu ve her hayra eriştiği kulpa. Yüzünü Allah'a teslim etmeyen ya da iyi davranmayan kimse sağlam kulpa yapışmamış olur. Sağlam kulpa yapışmayan için ise helâk ve hüsrandan başka bir şey yoktur. {Bütün işlerin sonu Allah'adır.} Yani dönüşü, varıp sığınacağı yer ve sonu Allah'adır. O kullarında hükmeder ve yaptıkları işlerin sonuçlarına göre onları cezalandırır; bu yüzden o güne hazırlansınlar. {Kim inkâr ederse, onun inkârı seni üzmesin.} Çünkü sen üzerine düşeni, yani davet ve tebliği yerine getirdin. Onlar hidayete ermezse, senin ecrin Allah'a ait olmuştur; onların hidayete ermemesine üzülmenin yeri kalmaz, çünkü onda bir hayır olsaydı Allah onu hidayete erdirirdi. Ayrıca onların sana düşmanlık yoluyla cüret etmelerine, sana karşı savaşla karşı çıkmalarına ve sapkınlık ve küfürlerinde direnmelerine de üzülme; onların hemen azaba uğratılmadıklarından dolayı kendini tüketme. Çünkü {dönüşleri ancak bizedir; onlara yaptıklarını bildireceğiz.} Yani küfürlerini, düşmanlıklarını, Allah'ın nurunu söndürme çabalarını ve elçilerine eziyet etmelerini. {Şüphesiz Allah, göğüslerin özünü bilir.} Konuşanların dile getirmediği şeyleri bilir; açığa çıkanı nasıl bilmesin ki, bu bir şahitliktir!? {Onları az bir süre dünyada yararlandırırız,} böylece günahları artsın ve azapları tamamlansın. {Sonra onları} yani [onları mecbur kılarız] {çetin bir azaba sürükleriz.} Yani azabın büyüklüğünde, dehşetinde, acılığında ve şiddetinde son noktaya varan bir azaptır.