Allah Teâlâ, kudretinin kemaline ve nimetinin tamamlığına dair şunu haber verir: O, {rüzgârları gönderir, onlar da bulutu harekete geçirir}; bulut yerden kalkar. {Sonra onu semada yayar} yani onu genişletir ve açar, {dilediği şekilde}, yani dilediği herhangi bir biçimde. Sonra {onu} yani o geniş bulutu {parça parça} kılar; yani birbirinin üstüne katman katman toplanmış kalın bulutlar haline getirir. {Yağmurun bulutun aralarından çıktığını görürsün} yani, hepsi birden inip yakaladığı her şeyi bozmayan, dağınık küçük damlalar halinde. {Sonra onu dilediği kullarına isabet ettirdiğinde, hemen sevinirler}; yağmur indiği için birbirlerine müjdeler verirler, çünkü ona çok muhtaçtırlar ve zorunluluk içindedirler. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: {Oysa daha önce, onlara inmesinden önce, ümitsizlik içindeydiler.} Yani, gelme zamanının gecikmesi nedeniyle ümitsiz ve umutsuzdular. Yağmur o halde inince, onlar nezdinde büyük bir yeri ve sevinç ile sevinmeyi elde etti. {Allah'ın rahmetinin eserlerine bak, ölümünden sonra yeryüzünü nasıl diriltiyor!} Böylece toprak titrer, kabarır ve her güzel çiftten bitkiler çıkarır. {Şüphesiz ki bu} yeryüzünü ölümünden sonra dirilten Allah, {ölüleri diriltendir ve O her şeye kadirdir.} Allah Teâlâ'nın kudretine hiçbir şey karşı koyamaz; her ne kadar yaratılmışların kudretine karşı koyabilse ve anlayışlarından uzak kalsa, aklları orada şaşkına dönse de.