{ وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ وَأَنْتُمْ تُبْصِرُونَ } ayetinden kıssanın sonuna kadar. Yani: Kulumuz ve elçimiz Lût'u, onun faziletli kıssasını hatırla. Lût, kavmine Allah'a davet ederek ve nasihat ederek dedi ki: { Siz gözünüz görürken çirkin bir fiili mi işliyorsunuz? } Yani akılların ve fıtratların çirkin bulduğu, şeriatların da kötülediği o korkunç fiili. { Ve siz (bunu) görüyorsunuz } ve onun çirkinliğini biliyorsunuz; yine de inat ettiniz ve bunu işlediniz; kendinize karşı zulmederek ve Allah'a karşı küstahlık ederek. Sonra o fahişeliği açıklayarak buyurdu: { Siz gerçekten kadınları bırakıp şehvetle erkeklere mi yaklaşıyorsunuz? } Yani: Bu duruma nasıl geldiniz ki şehvetiniz erkeklere yönelmiş, arka delikleri dışkı, pislik ve kirliliğin yeri olmuş; Allah'ın sizin için yarattığı, nefislerin kendisine meyletmek üzere yaratıldığı temiz yerlerdeki kadınları terk etmişsiniz? İşiniz tersine dönmüş; çirkini güzel, güzeli çirkin görür olmuşsunuz. { Hayır, siz cahil bir topluluksunuz } Allah'ın sınırlarını aşan, O'nun haramlarına cüret eden bir topluluksunuz. { Kavminin cevabı ise } kabul ve vazgeçme, düşünme ve öğüt almaya dair bir şey olmadı; onların cevabı karşı çıkmak, çelişmek ve nasihat eden peygamberlerine ve emin elçilerine, vatanından çıkarmak ve memleketinden sürmekle tehdit etmekten ibaret oldu. Kavminin cevabı yalnızca { "Lût'un ailesini şehrinizden çıkarın" dediler } oldu. Sanki denildi ki: Onlardan neyi kötü buldunuz, onları çıkarmayı gerektiren suçları nedir? Dediler ki: { Onlar temizlenmek isteyen insanlardır } Yani erkeklerle livata yapmaktan ve erkeklerin arkasından uzak duruyorlar. Allah onları kahretsin; en güzel iyiliği en çirkin kötülük derecesine indirdiler; nasihat ettiği şey konusunda peygamberlerine isyan etmekle yetinmeyip onu çıkarmaya kadar vardılar. Belâ ise sözle birlikte ilişkilidir; nitekim şöyle dediler: "Onları şehrinizden çıkarın, onlar temizlenmek isteyen insanlardır." [A'râf: 82]. Bu sözün anlamı şudur: "Siz pislik ve kirlilikle bulaşmışken, şehrinize azabın inmesi ve oradan çıkanların kurtulması gerekir." Bu yüzden Allah Teâlâ şöyle buyurdu: { Biz onu ve ailesini, karısı hariç kurtardık; onu geride kalanlardan kıldık. } Bu, meleklerin misafir suretinde Lût'a gelmesi, kavminin onları duyup kötülük kastıyla gelmesi, kapıyı onlara karşı kapatması, işin ona zorlaşması, sonra meleklerin ona gerçek durumu bildirmesi, onları kendisini kurtarmak ve aralarından çıkarmak için geldiklerini, onları helak etmek istediklerini, vadeleri sabah olduğunu ve gece ailesiyle yola çıkmasını emrettiklerini, yalnız karısının başına da onların başına gelecek olanın geleceğini söylemesiyle oldu. Lût gece ailesiyle çıktı, kurtuldular; sabah olduğunda azap onlara ulaştı. Allah şehirlerini altüst etti, üstlerini alt yaptı ve üzerlerine Rabbinin yanında nişanlanmış pişmiş kilden taşlar yağdırdı. Bu yüzden burada şöyle buyurdu: { Onların üzerine bir yağmur yağdırdık; uyarılanların yağmuru ne kötüydü! } Yani onların yağmuru ne kötü yağmurdu ve onların azabı ne kötü azaptı; çünkü uyarıldılar ve korkutuldular, ama vazgeçmediler, caydırılmadılar; bunun üzerine Allah onlara şiddetli cezasını indirdi.