Yüce Allah bu kerîme sûrede "تبارك" (tebâreke) kelimesini üç kez tekrar etmiştir. Çünkü bu kelimenin anlamı, daha önce de geçtiği gibi, Yaratıcı'nın azametine, sayısız sıfatlarına, çokça hayır ve ihsanına delalet eder. Bu sûrede Allah'ın azametine, saltanatının genişliğine, iradesinin geçerliliğine, ilminin ve kudretinin kapsayıcılığına, hükümranlığının emir ve cezalandırma hükümlerini kuşatmasına ve hikmetinin tamlığına delalet eden deliller vardır. Ayrıca rahmetinin genişliğine, cömertliğinin bolluğuna ve dinî ile dünyevî hayırlarının çokluğuna işaret eden hususlar da vardır ki bu güzel vasfın tekrarını gerektirir. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: {Gökte burçlar yaratan Allah ne yücedir!} Burçlar, genel olarak yıldızlardır; ya da her birine bir konak verilen güneş ve ayın menzilleridir. Bunlar, şehirleri koruyan burçlar ve kaleler gibidir. Yıldızlar da şeytanlara karşı taşlar olmak üzere gözetleme amacıyla yaratılmış burçlar gibidir. {Orada bir çerağ (güneş) ve nur saçan bir ay yaratan (Allah'tır).} Güneşte hem nur hem de sıcaklık vardır; ay ise nur saçar, sıcaklık vermez. Bu, Allah'ın azametinin ve ihsanının çokluğunun delillerindendir. Çünkü gökte bulunan olağanüstü yaratılış, düzenli idare ve büyük güzellik, yaratıcısının bütün sıfatlarındaki azametine delalet eder; orada bulunan kulların maslahatları ve menfaatleri ise hayrının çokluğunun delilidir. {Gece ile gündüzü birbirinin ardınca gelen kılan O'dur.} Yani biri gidince diğeri onun yerini alır; bu böyle sürekli devam eder, ikisi bir araya gelmez ve birlikte yükselmezler. {Düşünüp öğüt almak ya da şükretmek isteyen kimse için.} Yani bunlarla düşünüp ibret alan, Allah'ın birçok ilahi maksadına delil bulan ve bu sebeple Allah'a şükreden kimse için; ayrıca Allah'ı zikredip ona şükretmek isteyen kimse için. Çünkü kişinin gece veya gündüz içinde bir vazifesi (virdi) vardır; biri ondan kaçarsa diğerinde telafi eder. Bunun yanında kalpler, gece ve gündüz saatlerinde değişir ve yer değiştirir; onlarda şevk ve tembellik, zikir ve gaflet, daralma ve genişleme, yönelme ve yüz çevirme meydana gelir. Allah, geceyi ve gündüzü kullar üzerinde art arda getirip tekrarlatmıştır ki onlarda başka bir vakitte zikir, şevk ve Allah'a şükür hâli meydana gelsin. Ayrıca ibadetlerin virdleri, gece ve gündüzün tekrarıyla tekrarlandığı için, vakitler yenilendikçe kulda, geçmiş vakitte tembelleşen himmetinden farklı bir himmet doğar; böylece onu zikretmesi ve ona şükretmesi artar. Demek ki taatın vazifeleri, imanı besleyen suyun yerindedir; bu olmasaydı imanın fidanı kurur ve kuruyup solardı. Allah'a bunun için en tam ve en kâmil hamd olsun. Sonra, çokça hayrının bir parçası olarak, salih kullarına olan lütfunu ve onları, yüksek derecelere, cennetlerin köşklerine kazandıran salih amellere muvaffak kılmasını zikretmiş ve şöyle buyurmuştur: {Rahmân'ın kulları, yeryüzünde tevazu ile yürürler ve cahiller kendilerine hitap ettiğinde…}