Yani: Allah'a küfreden kâfirler, küfürleri kendilerine vacip kılan bu sözleri söylediler: Kur'an ve Resûl hakkında, "Bu Kur'an bir yalandır; Muhammed onu uydurmuştur, Allah'a karşı bir iftiradır ve bu konuda ona başka bir topluluk yardım etmiştir" dediler. Allah onların bu iddiasını reddetti; çünkü bu, inatlaşma ve zulüm ile yalan-iftiraya girişmektir ki hiçbir aklın kabul edemeyeceği bir şeydir. Oysa onlar, Resûlullah ﷺ'in durumunu, tam doğruluğunu, emanetini ve kusursuz iyiliğini insanların en iyi bilenleridir. Ne o ne de bütün yaratılmışlar, en yüce ve en üstün kelam olan bu Kur'an'ın benzerini getirebilir; onu bunda destekleyecek hiç kimseyle de bir araya gelmemiştir. Böylece bu sözü zulüm ve yalan olarak söylemişlerdir. Onların o hakkındaki sözlerinden biri de şudur: "Muhammed'in getirdiği bu, { öncekilerin masallarıdır, onu yazdırmıştır }. Yani bu, önceki kavimlerin kıssaları ve ağızdan ağıza aktarılan efsaneleridir; Muhammed bunları kopya etmiştir, { bu yüzden sabah akşam ona okunmaktadır }." Bu sözlerinde birkaç büyük kusur vardır: Birincisi, insanların en iyisi ve en doğrusu olan Resûl'e yalan isnadında bulunmaları ve bunda büyük bir cüretkârlık göstermeleridir. İkincisi, en doğru, en büyük ve en yüce kelam olan bu Kur'an'ın yalan ve iftira olduğunu söylemeleridir. Üçüncüsü, bu sözün içinde, kendilerinin bunun benzerini getirebileceklerine ve her yönden eksik olan yaratılmışın, her yönden kâmil olan Yaratıcı'nın sıfatlarından biri olan kelam sıfatında O'na benzeyebileceğine dair bir iddia bulunmasıdır. Dördüncüsü, Resûl'ün durumunu bildikleri ve bunu en iyi bilenler kendileri oldukları hâlde, onun yazı yazmadığını ve yazabilecek birisiyle bir araya gelmediğini bilmeleridir; oysa onlar bunun aksini iddia etmişlerdir. Bunun üzerine Allah onlara şöyle cevap vermiştir: { De ki: Onu, göklerde ve yerdeki gizliyi bilen Zât indirmiştir. } Yani onu, göklerde ve yerde olanları, gaybı ve şahadeti, açığı ve gizliyi ilmiyle kuşatan Zât indirmiştir. Nitekim şöyle buyrulmuştur: "Şüphesiz bu, âlemlerin Rabbi'nin indirdiği bir kitaptır. Onu güvenilir ruh (Cebrail) indirmiştir. Uyarıcılardan olman için kalbine (indirmiştir)." [Kur'an: Şuara, 192-194]. Onlara karşı delilin kuruluşu şudur: Onu indiren, her şeyi ilmiyle kuşatan Zât'tır. Dolayısıyla bir mahlûkun, Allah'ın adına yalan uydurarak "Bu Kur'an'dır, Allah'ın katındandır" demesi, oysa o Allah'ın katından olmadığı hâlde, muhalifinin kanını ve malını helal kılması ve Allah'ın kendisine bunu söylediğini iddia etmesi, Allah'ın ise her şeyi bildiği hâlde ona yardım edip düşmanlarına karşı desteklemesi, onu onların boyunlarına ve beldelerine hâkim kılması mümkün değildir. Dolayısıyla Allah'ın ilmini inkâr etmeden hiç kimse bu Kur'an'ı inkâr edemez. Bunu, Filozof Dehriyyûn dışında hiçbir insan topluluğu söylemez. Ayrıca Allah'ın genel ilmini zikretmesi, onları uyandırır ve Kur'an'ı tedebbür etmeye teşvik eder; eğer tedebbür etmiş olsalardı, onda O'nun ilminin ve hükümlerinin, bunun ancak gaybı ve şahadeti bilen Zât'tan olabileceğine kesin olarak delalet eden izler göreceklerdi. Tevhid ve risalet konusunda inkârda bulunmalarına rağmen, Allah'ın onlara lütfu şudur: Onları zulümleriyle baş başa bırakmamış, aksine tevbe edip O'na yönelmeye çağırmış ve eğer tevbe edip dönerlerse, mağfiret ve rahmet vaad etmiştir. Nitekim buyurmuştur: { Şüphesiz O, çok bağışlayıcıdır. } Yani O'nun sıfatı, günah ve suç işleyenlere, bağışlanma sebeplerini yerine getirdikleri takdirde, yani O'nun isyanlarından dönüp tevbe etmelerinde mağfiret etmektir. { Çok merhametlidir. } Yani onlara karşı; cezayı hemen vermemesi, hâlbuki bunun gereğini yapmış olmaları, günahlarından sonra tevbelerini kabul etmesi, geçmiş kötülüklerini silmesi, iyiliklerini kabul etmesi ve kendisinden uzaklaşıp sonra dönen ile yüz çevirdikten sonra kendisine yönelen kimseyi, itaat eden ve O'na yönelen kimselerin hâline geri döndürmesi bakımından merhametlidir.