Allah Teâlâ, kullarını Kendi büyüklüğüne, egemenliğinin kemaline ve bütün yaratıkların rububiyetinde ve ibadetinde Ona muhtaç olduklarına dikkat çekerek şöyle buyurmuştur: {Allah'ın, göklerde ve yerde olanların ve kanatlarını açarak uçan kuşların O'nu tesbih ettiğini görmedin mi?} Yani hayvan ve cansız varlıklardan olan bütün yaratıklar. {Her biri, kendi duasını ve tesbihini bilmiştir.} Yani her birinin kendi durumuna uygun bir namazı ve ibadeti vardır. Allah bu namaz ve tesbihi onlara ilham etmiştir; ya peygamberler aracılığıyla, cinler, insanlar ve melekler gibi, ya da diğer yaratıklarda olduğu gibi doğrudan Allah'ın ilhamıyla. Bu ihtimal daha kuvvetlidir; bunun delili, {Allah, yaptıklarını hakkıyla bilendir} ayetidir. Yani onların bütün fiillerini bilir, hiçbiri O'ndan gizli kalmaz ve onları bunun karşılığında mutlaka cezalandıracaktır. Buna göre ayet, Allah'ın onların amellerini bilmesini, bunu kendisinin öğretmesi yoluyla, ve amellerinin karşılığını gerektiren ilmini bir arada içermektedir. Ayrıca {Her biri, kendi duasını ve tesbihini bilmiştir} ifadesindeki zamirin Allah'a dönmesi de muhtemeldir; bu durumda Allah, ey kullar, siz bilmeseniz de onların ibadetlerini bilmektedir; sizin bildiğiniz sadece Allah'ın size bildirdiğidir. Bu ayet şu ayete benzer: {Yedi gök ve yer ve bunların içindekiler O'nu tesbih eder. Hiçbir şey yoktur ki O'nu hamd ile tesbih etmesin, ancak siz onların tesbihini anlamazsınız. Şüphesiz O, halîmdir, çok bağışlayandır.} [İsrâ: 44]. Allah, kullarının O'na ibadet ve tevhid bakımından muhtaç olduklarını belirttikten sonra, mülk, terbiye ve tedbir bakımından da muhtaç olduklarını bildirmiş ve şöyle buyurmuştur: {Göklerin ve yerin mülkü Allah'ındır.} Yani onları yaratan, rızıklandıran ve bunlarda tasarrufta bulunan; bu dünyada şer'î ve takdirî hükmüyle, ahirette ise karar yurdundaki cezalandırma hükmüyle... Bunun delili, {Dönüş Allah'adır} ayetidir. Yani yaratıkların dönüş yeri ve varacakları yer Allah'tır; amellerinin karşılığını vermek için.