Allah Teâlâ, mü'minlere bakışlarını sakınmalarını ve namuslarını korumalarını emredince, mü'minelere de aynı şeyi emrederek şöyle buyurdu: {Mü'min kadınlara de ki: Bakışlarını sakınsınlar} yani avret yerlerine ve erkeklere şehvetle ya da benzeri yasak bakışlarla bakmasınlar. {Namuslarını korusunlar} yani cinsel ilişkiye, dokunmaya veya haram olan bir bakışa imkân vermesinler. {Süslerini göstermesinler} yani güzel elbiseler ve takılar gibi süsleri ile bedenin bütün süslü kısımlarını açmasınlar. Dış elbiselerin ise zorunlu olduğu için, {Kendiliğinden görünen kısmı müstesna} buyurdu; yani âdet olarak giyilen ve bunlarla fitneye davet edilmeyen dış elbiseler müstesnadır. {Başörtülerini yakalarının üzerine çeksinler} buyurdu; bu, örtünmenin tam olması içindir. Bu ifade, gösterilmesi yasak olan zînetin bedenin tamamını kapsadığını da gösterir, daha önce de belirttiğimiz gibi. Sonra süslerini göstermeyi yasaklamayı tekrar ederek, bu yasaktan şu istisnaları yaptı: {Kocalarına, babalarına, kocalarının babalarına} yani bunların hepsi caizdir; baba bizzat ve dedeler, ne kadar yukarı çıkarsa çıksın, bu kapsama girer. {Oğullarına, kocalarının oğullarına} yani oğullar ve kocanın oğulları, ne kadar aşağı inerse insin, bu kapsama girer. {Kardeşlerine, kardeşlerinin oğullarına} yani öz, baba bir ya da anne bir kardeşleri ve onların oğulları. {Kız kardeşlerinin oğullarına, kadın oluşlarına} yani kadınların birbirlerine mutlak olarak bakmaları caizdir. İzafetin cinsiyet ifade ettiği de akla gelebilir; yani sizin cinsinizden olan Müslüman kadınlar kastedilmiş olabilir. Bu ifade, Müslüman kadının gayrimüslim kadına bakmasının caiz olmadığını söyleyenler için bir delildir. {Ellerinin sahip olduğu kimselere} yani bütün bedeni kendisine ait olan câriye, efendisinin sahibi olduğu sürece efendisine bakabilir. Mülkiyet tamamen veya kısmen ortadan kalkarsa bakmak caiz olmaz. {Kadınlara ihtiyacı olmayan erkek hizmetçilere veya ihtiyaç duymayan erkeklere} yani size bağlı olan ve bu şehvette bir ihtiyacı bulunmayan erkeklere; mesela ne olduğunu anlamayan akıl hastası veya şehvetini tamamen kaybetmiş, ne bedeninde ne kalbinde şehveti kalmamış iktidarsız erkek gibi. Bunlara bakmanın bir sakıncası yoktur. {Kadınların avret yerlerinden henüz haberdar olmayan çocuklara} yani mümeyyiz çağına gelmemiş çocuklar; bunların yabancı kadınlara bakmaları caizdir. Allah Teâlâ bunun gerekçesini de, onların kadınların avret yerlerinden haberdar olmadıklarını, yani bu konuda bilgilerinin olmadığını ve henüz şehvetlerinin uyanmadığını belirterek açıkladı. Bu ifade, mümeyyiz çocuğun kadınların avret yerlerinden haberdar olduğu için kadının ondan örtünmesi gerektiğini de gösterir. {Gizledikleri zînetin bilinmesi için ayaklarını yere vurmasınlar} yani gizledikleri halhal gibi takılar sesini duyurmak için ayaklarını yere vurmasınlar; böylece zînetleri bu sebeple anlaşılıp fitneye vesile olmasın. Bundan ve benzerinden "vesileleri kapatma" kaidesi çıkarılır: Bir iş mübah olsa bile haramla sonuçlanıyorsa ya da bu işin haramla sonuçlanmasından korkuluyorsa, o iş yasaklanır. Ayağını yere vurmak aslında mübahtır; ancak zînetin anlaşılmasına vesile olduğu için yasaklanmıştır. Allah Teâlâ bu güzel emirleri verip beğenilen tavsiyelerde bulunduktan sonra, mü'minin bunda kusur etmesinin kaçınılmaz olduğunu bildiği için tevbeye emrederek buyurdu: {Ey mü'minler, hepiniz Allah'a tevbe edin} çünkü mü'min, imanı sebebiyle tevbeye çağrılır. Sonra buna felahı bağlayarak buyurdu: {Umulur ki kurtuluşa erersiniz.} Tevbe olmadan felaha ulaşmanın yolu yoktur. Tevbe ise Allah'ın sevmediği şeylerden, zahiren ve batınen, Allah'ın sevdiği şeylere dönmektir. Bu da her mü'minin tevbeye muhtaç olduğunu gösterir, çünkü Allah bütün mü'minlere hitap etmiştir. Ayrıca {Allah'a tevbe edin} ifadesinde tevbeyi ihlâsla yapmaya teşvik vardır; yani dünya âfetlerinden kurtulmak, riya ve gösteriş ya da benzeri bozuk maksatlar için değil, yalnızca O'nun rızası için tevbe edilmelidir.