Ey Muhammed! De ki: Ben size ne demek istediğinizi bilmiyorum. Ahirete inanmayan ve Allah'a başkasını ortak koşanlara; onların da kabul ettiği ve ikrar ettiği rububiyet tevhidi (Allah'ın tek yaratıcı ve tek sahibi olması) ile karşı karşıya getirerek şöyle de: Ölüleri diriltmek, onlar için inkâr ettikleri ilâhlık ve ibadet tevhidinden daha kolay olduğu halde, bu konuda onlara delil getir. Şöyle de: Yeryüzü ve onun üzerinde bulunanlar kimindir? Hayvanlar, bitkiler, cansız varlıklar, denizler, nehirler ve dağlar... Bütün bunların yaratıcısı, sahibi ve düzenleyicisi kimdir? Eğer onlara bunu sorarsan, mutlaka "Yalnızca Allah'ın" diyecekler. Onlar bunu ikrar ettiklerinde de şöyle de: "Öyleyse hâlâ düşünüp öğüt almıyor musunuz?" Yani Allah'ın size hatırlattığı, sizin bildiğiniz ve fıtratınıza yerleşmiş olan şeylere dönmüyor musunuz? Bazen yüz çevirme sebebiyle bu bilgi gözden kaybolabilir. Gerçek şu ki, bir düşünmeyle zihninize dönseniz, bu varlıkların sahibinin tek başına ibadete layık olduğunu ve mülk altında bulunan birinin ilâh olamayacağını, bunun en büyük batıl olduğunu bilirdiniz. Sonra daha büyük bir konuya geçerek şöyle buyurdu: "De ki: Yedi göğün ve içindeki parlak yıldızların, gezegenlerin ve sabit yıldızların Rabbi kimdir? Ve en yüce, en geniş ve en büyük mahlûk olan Arşın Rabbi kimdir?" Bunların hepsini yaratıp çeşitli tedbirlerle yöneten kimdir? "Allah'tır" diyecekler; yani bütün bunların Rabbinin Allah olduğunu ikrar edecekler. Onlar bunu ikrar ettiğinde de şöyle de: "Yaratılmışlara tapan, aciz varlıklara ibadet etmekten sakınmıyor musunuz; yüce, kudreti tam ve egemenliği büyük olan Rab'den korkmuyor musunuz?" Bu hitapta, "Hâlâ düşünüp öğüt almıyor musunuz?" ve "Hâlâ sakınmıyor musunuz?" sözlerinde, kalpleri çeken bir üslupla yapılan öğüt bulunduğu açıktır. Sonra onların daha genel olan bütün bunları ikrar ettiklerine geçerek şöyle buyurdu: "De ki: Her şeyin mülkü kimin elindedir?" Yani üst âlemde ve alt âlemde, gördüğümüz ve görmediğimiz her şeyin mülkü kimindir? "Melekût" kelimesi mülk anlamında bir mübalağa kalıbıdır. "Ve O, koruyup kurtarır; kendisine karşı kimse koruyup kurtaramaz." Yani O, kullarını şerden korur, onlardan zararları uzaklaştırır ve onlara zarar verecek şeylerden onları muhafaza eder. Allah'a karşı kimse kimseyi koruyamaz; Allah'ın takdir ettiği şerri de hiç kimse savamaz. Hatta Onun izni olmadan kimse O'nun katında şefaat edemez. "Allah'tır" diyecekler; yani her şeyin mülkünün, koruyup kurtaran ve kendisine karşı kimsenin koruyamayacağı Allah'a ait olduğunu ikrar edecekler. Onlar bunu ikrar ettiklerinde, onları bağlayıcı bir şekilde şöyle de: "Öyleyse nereye aldırıyorsunuz?" Yani, mülkünün kendilerinde olmadığını, bu konuda hiçbir payları bulunmadığını ve her yönden aciz olduklarını bildiğiniz varlıkları ibadet edip, her işi tedbir eden, her şeye kadir ve mülk sahibi olan Allah'a ihlasla yönelmeyi bıraktığınızda aklınız nereye gidiyor? Sizi bunu doğru bulmaya yönlendiren akıllar ancak büyülenmiş akıllardır. Hiç şüphesiz, şeytan onların akıllarını büyülemiş, onlara süslü gösterip güzel göstererek hakikatleri onlar için ters çevirmiştir; tıpkı sihirbazların insanların gözlerini büyülemesi gibi.