Bu, Allah Teâlâ'nın elçilerine, temiz ve helal rızık olan iyi şeyleri yemelerini ve salih amelle Allah'a şükretmelerini emretmesidir; salih amelle kalp ve beden, dünya ve ahiret ıslah olur. Ayrıca onlara, yaptıkları her şeyi bildiğini, kazandıkları her çabayı Allah'ın bildiğini ve onlara en tam ve en güzel karşılığı vereceğini haber verir. Bu da gösteriyor ki bütün peygamberler, yenilen iyi şeylerin helal, kötü şeylerin haram olduğu konusunda ittifak etmişlerdir; ayrıca her salih amelde de birleşmişlerdir. Emredilen işlerin bazı türleri çeşitlense ve şeriatlar farklılaşsa da hepsi salih amel sayılır, yalnız zamanlara göre farklılık gösterir. Bu yüzden her çağda salih olan ameller, yani Allah'ın birliğine inanmaya, dini yalnızca O'na halis kılmaya, O'nu sevmeye, O'ndan korkmaya ve O'ndan umut etmeye, iyiliğe, doğruluğa, ahde vefaya, akrabalık bağlarını sürdürmeye, anne babaya iyilik etmeye, zayıflara, yoksullara ve yetimlere ihsanda bulunmaya, insanlara merhamet ve iyilik etmeye emreden ilkelerde peygamberler ve şeriatlar birleşmişlerdir. Bu nedenle ilim ehli, önceki kitaplar ve akıl sahipleri, Allah Muhammed ﷺ'i gönderdiğinde, onun peygamberliğini emrettikleri ve yasakladıkları şeylerin cinsine bakarak delillendirmişlerdir; nitekim Hirakl ve başkalarının durumunda olduğu gibi. Çünkü o, önceki peygamberlerin emrettiği şeyleri emreder ve onların yasakladıklarını yasaklarsa, onların cinsinden olduğu anlaşılır. Oysa yalancı olan kimse mutlaka şerri emreder, hayrı yasaklar. Bu yüzden Allah Teâlâ elçilere şöyle buyurmuştur: {Şüphesiz bu sizin ümmetiniz, tek bir ümmettir} Yani ey elçiler topluluğu, siz tek bir cemaatsiniz; bir tek dinde birleşmiş bir topluluksunuz ve Rabbiniz birdir. {Öyleyse yalnız benden korkun} Emirlerime uyarak ve yasaklarımdan kaçınarak. Allah, mü'minlere de elçilere emrettiği şeyi emretmiştir; çünkü onlar peygamberlere uyarlar ve onların izinden giderler. Nitekim şöyle buyurmuştur: [Kur'an: "Ey iman edenler! Size verdiğimiz temiz rızıklardan yiyin ve eğer yalnız O'na kulluk ediyorsanız Allah'a şükredin."] [el-Bakara: 172] Dolayısıyla peygamberlere mensup olduğunu iddia eden herkesin, bunlar da dahil, bu emri yerine getirmesi ve buna göre amel etmesi gerekir. Ancak zulmeden ve parçalanan kimseler isyandan başka bir şeyi kabul etmediler. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: {Böylece işlerini aralarında parça parça ettiler} Yani peygamberlere uyduğunu iddia edenler, {işlerini}, yani dinlerini, {aralarında parçalara ayırdılar}, yani kesin ayrılıklara düştüler. {Her grup elindekiyle sevinmektedir} Yani sahip oldukları ilim ve din ile. Her biri kendisinin hak üzere olduğunu, başkalarının ise hak dışında bulunduğunu iddia eder. Oysa aralarında hakka uygun olan, peygamberlerin yolunda olan, temiz şeyleri yiyen ve salih amel işleyen kimsedir; bunların dışındakiler ise batıla sapmışlardır. {Onları cehaletleri içinde, bir süreye kadar bırak} Yani hakkı bilmemelerinin ve hak olduklarını iddia etmelerinin ortasında kalsınlar. {Bir süreye kadar} Yani kendilerine azap inene kadar. Çünkü onlara öğüt fayda vermez, uyarı da onlara yarar sağlamaz. Hak üzere olduğunu sanan ve başkasını da kendi üzerinde olduğu şeye davet etmeyi umut eden birine nasıl fayda verebilir? {Onlara mal ve evlat vermemizi, onlara iyiliklerde acele ettiğimiz sanıyorlar mı?} Yani, kendilerine mal ve evlat çoğaltmamızın, onların hayır ve mutluluk ehli olduklarının, dünya ve ahiret hayrının kendilerine ait olduğunun delili olduğunu mu zannediyorlar? Bu, onlara verilen geçici bir ikramdır; durum öyle değildir. {Hayır, farkında değiller} Biz onlara mühlet verir, süre tanır ve nimetlerle çoğaltırız; bu, günahlarını artırsınlar, ahiretteki cezaları tamamlansın ve verilenlerle sevinç duysunlar diyedir. [Kur'an: "Verilmiş olanlarla sevinince, onları ansızın yakalamışızdır."] [el-En'am: 44]