Yüce Allah insanın yaratılışını anıp ardından onun yaşayacağı yeri ve kendisine her yönden bol bol verilen nimetleri zikredince şöyle buyurdu: {Andolsun, sizin üstünüzde yedi kat yol yarattık.} Yani, şehirler için bir tavan ve kulların maslahatı için yedi kat göktür; her kat diğerinin üstündedir. Bu gökler yıldızlarla, güneşle ve ayla süslenmiştir ve içlerine yaratılmışların maslahatlarından dilediği kadar konmuştur. {Biz yarattıklarımızdan habersiz değiliz.} Yani, nasıl ki yaratmamız her yaratılmış için geçerliyse, bilgimiz de yarattıklarımızı kuşatmaktadır. Bu yüzden hiçbir yaratılmışı unutmayız ve ihmal etmeyiz, bir yaratık yaratıp onu zayi etmeyiz, gökten de habersiz olmayız ki (yıkılıp) yere düşsün; denizlerin derinliklerindeki ve çöllerin ıssız yerlerindeki en küçük zerreyi de unutmayız. Yeryüzünde yürüyen hiçbir canlı yoktur ki rızkı Allah'a ait olmasın; O, onun durağını ve emanet bırakıldığı yeri bilir. [Hûd: 6] Yüce Allah çoğu zaman yaratmasını ve bilgisini birlikte anar; nitekim şöyle buyurmuştur: {Yaratan bilmez mi? O, latiftir, haberdardır.} [Mülk: 14] {Evet, O, yaratıcıdır, bilendir.} [Yâsîn: 81] Çünkü yaratılmışların yaratılması, yaratıcının ilmi ve hikmeti üzerine en güçlü akli delillerdendir. {Gökten su indirdik.} Bu su, size ve hayvanlarınıza yetecek kadar rızık olur; eksik olup arazi ve ağaçlara yetmeyecek ve maksat hasıl olmayacak kadar değildir, taşıyamayacağı kadar çok da değildir ki evleri yıkıp bitkiler ve ağaçlar onunla yaşayamasın. Aksine, ihtiyaç anında indirmiş, zarar vermeye başladığında ise onu geri çevirmiştir. {Onu yeryüzünde yerleştirdik.} Yani, onu yeryüzüne indirdik, o da yerleşip kararlı hale geldi; indiren kudretiyle her çeşit bitki çiftini çıkardı. Onu ayrıca yeraltı hazinelerinde de depolanmış olarak yerleştirdik; öyle ki aşağı akıp gitmedi, ulaşılamaz olmadı ve dibine erişilemedi. {Biz onu götürmeye kesinlikle gücümüz yeter.} Ya onu indirmeyerek, ya da indirip ulaşılamayacak şekilde aşağı akıtarak, ya da ondan beklenen faydanın elde edilemeyecek hale getirerek. Bu, kullarını nimete şükretmeye ve onun yokluğunun ne gibi zararlar doğuracağını düşünmeye uyarmadır; nitekim şöyle buyurmuştur: {De ki: Söyleyin bakalım, suyunuz çekilip yer altına inerse, size akar su kim getirebilir?} [Mülk: 30] {Onunla size hurma ve üzüm bahçeleri yetiştirdik.} Yani o suyla bahçeler. Allah, bu iki türü, bunlardan başka ağaçlar da yetiştirmesine rağmen, üstünlükleri ve faydaları sebebiyle ayrıca zikretti; çünkü bu ikisi diğer ağaçları geride bırakmaktadır. Bu yüzden genel ifadeyi de şöyle kullanmıştır: {Sizin için onlarda birçok meyve vardır ve onlardan yersiniz.} Yani o bahçelerde incir, turunç, nar, elma ve benzeri birçok meyve vardır. {Sina dağının eteğinden çıkan bir ağaç da (yarattık).} Bu, zeytin ağacıdır, yani cinsidir. Şam topraklarında yeri özel olduğu ve faydaları çok olduğu için ayrıca zikredilmiştir. {Yağ ve yiyenler için katık olarak yetişir.} Yani onda, yağ olarak kullanılan zeytinyağı vardır; lamba yakmakta kullanılır, yiyenler için katık yapılır ve başka faydaları da vardır.