Allah Teâlâ, mü'min kullarına namaz kılmalarını emreder ve namazın içinde rükû ile secdeyi, fazileti ve rükün oluşu sebebiyle özel olarak anar. Bu ibadet gözlerin nuru, üzüntülü kalbin tesellisidir. Allah'ın rububiyeti ve kullarına olan ihsanı, kullardan ibadeti yalnızca O'na has kılmalarını gerektirir. Allah ayrıca genel olarak hayrı yapmaya da emreder. Allah Teâlâ kurtuluşu (felâhı) bu işlere bağlamış ve şöyle buyurmuştur: {Umulur ki kurtuluşa erersiniz.} Yani istenen şeye kavuşur, istenmeyen şeylerden kurtulursunuz. Kurtuluşun yolu, Yaratıcı'ya ibadette ihlâslı olmak ve kulların faydası için çalışmaktan başka bir yol değildir. Bunda muvaffak olan kimse, saadet, başarı ve kurtuluşta en yüksek mevkiye sahip olur. {Allah yolunda, hakkıyla cihad edin.} Cihad, istenen hedefe ulaşmak için gücün son noktasına kadar çaba göstermektir. Allah yolunda hakkıyla cihad, Allah'ın emrini tam olarak yerine getirmek ve bu yolda her ulaştırıcı yöntemle insanları Allah'ın yoluna davet etmektir; bu da nasihat, öğretim, savaş, terbiye, uyarı, öğüt ve benzeri yollarla olur. {O, sizi seçmiştir.} Yani ey Müslümanlar, sizi insanlar arasından seçmiş, sizin için dini seçmiş, ondan razı olmuş, sizin için en faziletli kitapları ve en faziletli peygamberleri seçmiştir. Bu büyük lütfa karşılık, cihadı hakkıyla yerine getirerek karşılık verin. "Allah yolunda hakkıyla cihad edin" buyruğu, bazılarının bunu güç yetirilemeyecek veya çok zor bir yükümlülük sanmasına yol açabilirdi. Bu yüzden Allah şöyle buyurarak bu şüpheyi giderir: {Dinde sizin üzerinize bir zorluk koymamıştır.} Yani dinde bir meşakkat ve güçlük yoktur; aksine en büyük kolaylığı sağlamış, en büyük kolaylıkla kolaylaştırmıştır. Bu yüzden önce yalnızca nefislere ağır gelmeyen, onları bunaltmayan şeyleri emretmiş ve yükümlü kılmıştır. Sonra hafifletmeyi gerektiren bazı sebepler ortaya çıktığında, emrettiği şeyi ya tamamen düşürerek ya da bir kısmını düşürerek hafifletmiştir. Bu âyetten şu şer'î kaide çıkarılır: "Meşakkat kolaylığı celbeder" ve "Zaruretler yasakları mubah kılar." Bu kaideye dayanarak fıkhî hükümlerden pek çok husus, hüküm kitaplarında bilinen şekilde bu kapsama girer. {Babanız İbrahim'in dini budur.} Yani anılan bu din ve bildirilen emirler, babanız İbrahim'in dinidir; o da bu din üzere devam etmiştir. Öyleyse bu dini sımsıkı tutun ve ona bağlı kalın. {Sizi daha önce de Müslümanlar diye adlandırmıştı.} Yani önceki kitaplarda siz Müslümanlar olarak anılmış ve tanınmışsınız. {Bu Kur'an'da da böyledir.} Yani bu kitapta ve bu şeriatta da böyledir. Bu isim sizin için eskiden beri ve şimdi de devam etmektedir. {Peygamber, sizin üzerinize şahit olsun diye} yani amellerinizin, iyisinin ve kötüsünün şahidi olsun diye {siz de insanlar üzerine şahit olasınız diye.} Çünkü siz insanlar için çıkarılmış en hayırlı ümmetsiniz; orta yolda, adil ve seçkin bir ümmetsiniz. Peygamberlere, onların ümmetlerine tebliğ ettiklerine dair şahitlik edersiniz; ümmetler üzerine de, peygamberlerinin kendilerine tebliğ ettiğine dair şahitlik edersiniz. Bu, Allah'ın kitabında size bildirdiği şeylerle olur. {Öyleyse namazı kılın,} rükünleri, şartları, hudutları ve bütün gereklerini eksiksiz yerine getirerek. {Zekâtı verin,} Allah'ın size verdiklerine şükren olarak hak sahiplerine farz kılınan zekâtı verin. {Allah'a sığının.} Yani bu konuda O'na sığının ve O'na tevekkül edin; kendi gücünüze ve kuvvetinize güvenmeyin. {O sizin mevlânızdır,} işlerinizi üstlenen, güzel tedbiriyle sizi yöneten ve en güzel takdiriyle sizi yönlendiren O'dur. {Ne güzel mevlâ, ne güzel yardımcıdır.} Yani O'nu dost edinen için ne güzel mevlâdır; istediğine kavuşur. Ondan yardım isteyen için de ne güzel yardımcıdır; başına gelecek sıkıntıyı defeder.