Yani: Meryem'i (aleyhesselam) anarak, onun değerini belirterek ve şerefini ortaya koyarak buyurdu ki: {Ve namusunu koruyan kadın} yani onu haramdan ve haramın yakınından korudu, hatta helalden de; ibadetle meşgul olduğu ve vaktini Rabbine hizmetle geçirdiği için evlenmedi. Cebrail ona tam yaratılışlı, güzel bir insan suretinde gelince {Senden Rahmân'a sığınırım, eğer Allah'tan korkuyorsan} [Kur'an: "Senden Rahmân'a sığınırım, eğer takva sahibiysen."] dedi. Allah da onu yaptığının cinsinden karşılık verdi; babasız bir çocuk verdi ve Cebrail (aleyhisselam) ona üfledi, Allah'ın izniyle hamile kaldı. {Onu ve oğlunu âlemler için bir ayet kıldık} yani ona hamile kalması, bir erkeğin dokunmasına gerek kalmadan onu doğurması, beşikte konuşması, onu zan altında bırakan iftiracıların iftirasından temize çıkarması, bu hâlde kendisi hakkında haber vermesi ve elleri üzerinde meşhur olan olağanüstü haller ve mucizeler Allah tarafından cereyan ettirildi. Bu sebeple o ve oğlu âlemler için bir ayet oldu; nesilden nesile bu hadiseyle ibret alınır ve düşünenler bundan ders çıkarır. Peygamberleri anınca, insanlara hitaben buyurdu ki: {Şüphesiz bu sizin ümmetiniz, tek bir ümmettir}. Yani adı geçen bu peygamberler sizin ümmetinizdir ve önderlerinizdir; onlara uyarak, onların rehberliğiyle yol bulursunuz. Hepsi tek bir dinde, tek bir yolda ve Rab de birdir. Bu sebeple buyurdu ki: {Ben sizin Rabbinizim}, sizi yaratan ve dinî ve dünyevî nimetlerimle terbiye eden. Rab bir, peygamber bir ve din birdir; o da Allah'a, yalnız O'na, hiçbir ortak koşmaksızın, bütün ibadet çeşitleriyle kulluk etmektir. O hâlde sizin vazifeniz ve üzerinizdeki görev bunu yerine getirmektir. Bu sebeple buyurdu ki: {Yalnız bana kulluk edin}; önceki hususu ibadetin sebebi olarak fa harfiyle sonuca bağladı. Uygun olan, bu konuda birleşmek ve ayrılığa düşmemekti; ancak azgınlık ve saldırganlık ayrılığı ve parçalanmayı tercih etti. Bu sebeple buyurdu ki: {Ve işlerini aralarında parça parça ettiler}; yani peygamberlere uyduklarını iddia eden gruplar fırkalara ayrıldılar, dağıldılar; her biri hakkın kendisinde, batılın ise diğer fırkada olduğunu iddia etti. {Her grup, elindekiyle sevinip övünür} [Kur'an: "Her taraf kendi yanındakiyle sevinmektedir."]. Bilinir ki, bunlardan isabet edenler, dosdoğru dine ve dik yola bağlı olanlar, peygamberlere uyanlardır. Bu, perde kalkıp gizlilik sona erdiğinde ve Allah insanları hükmün verileceği yere topladığında ortaya çıkacaktır; o zaman doğru olan yalancıdan ayrılacaktır. Bu sebeple buyurdu ki: {Hepsi} ayrılmış fırkalar ve diğerleri {bize döndürülecektir}; yani onlara tam karşılığını vereceğiz. Sonra, hem açıkça hem de anlam yoluyla, onlar hakkındaki karşılığını ayrıntılı olarak bildirdi ve buyurdu ki: {Kim iyi işlerden yaparsa} yani peygamberlerin meşrû kıldığı, kitapların teşvik ettiği amellerden. {Ve mümin olarak} Allah'a, peygamberlerine ve onların getirdiklerine inanmış olarak {onun çalışması inkâr edilmez} yani çalışmasını zayi etmeyiz ve boşa çıkarmayız, aksine onu kat kat artırırız. {Biz onun için yazıcıyız} yani onu Levh-i Mahfûz'a ve meleklerin yanındaki sahifelere kaydederiz. Yani iyi işlerden yapmayan ya da mümin olmadan yapan kimse, dininde ve dünyasında mahrum ve ziyana uğramış olur.