Bu, Peygamberi yalanlayanların, "Keşke o bir melek olsaydı, yemek yemeyen ve içmeyen, çarşılarda dolaşmayan olsaydı; keşke ölümsüz de olsaydı" diyerek ileri sürdükleri şüphelere verilmiş bir cevaptır. Onlara göre, eğer Peygamber böyle değilse, bu onun peygamber olmadığını gösterir. Bu şüpheler, peygamberleri yalanlayanların kalplerinde hâlâ durmaktadır. Küfürde birbirlerine benzediklerinden sözleri de birbirine benzemiştir. Allah Teâlâ, Muhammed'i yalanlayan ve ondan önce gelen peygamberleri kabul eden kimselere bu şüphelere cevap vermiştir. Bunların başında, bütün fırkaların peygamberliğini kabul ettiği, müşriklerin de kendi dinlerinin İbrahim'in dini olduğunu iddia ettikleri İbrahim aleyhisselam gelir. Allah Teâlâ, Muhammed ﷺ'den önceki bütün peygamberlerin insan olduğunu, yemek yediklerini, çarşılarda yürüdüklerini, ölüm ve benzeri insani hâllere maruz kaldıklarını; Allah'ın onları kendi kavimlerine ve ümmetlerine gönderdiğini, kimisinin onları doğruladığını, kimisinin yalanladığını; Allah'ın da onlara ve ümmetlerine vaat ettiği kurtuluş ve mutluluğu verdiğini, onları yalanlayan haddi aşkın kimseleri ise helak ettiğini bildirmiştir. Peki, Muhammed ﷺ'in nesi var ki, kardeşi olan ve Muhammed'i yalanlayanların da kabul ettiği diğer peygamberlerde bulunan bu batıl şüpheler onun peygamberliğini inkâr etmek için ileri sürülüyor? Bu, onlara son derece açık bir bağlayıcılıktır. Eğer onlar insandan bir peygamberi kabul edip insan olmayan bir peygamberi kabul etmeyeceklerse, bu şüpheleri batıldır; zaten onlar, bunların bozukluğunu kabul ederek ve kendi sözlerindeki çelişkiyle bu şüpheleri geçersiz kılmışlardır. Eğer bu düşünceden hareketle, insanın peygamber olabileceğini tamamen inkâr etmeye geçtikleri, yani "ölümsüz bir melek olmayan, yemek yemeyen kimse peygamber olamaz" dedikleri varsayılsa bile, Allah Teâlâ şu ayetle bu şüpheye cevap vermiştir: "Dediler ki: 'Ona bir melek indirilseydi ya!' Eğer bir melek indirseydik, iş hemen hükmolunur, sonra da onlara mühlet verilmezdi. Onu bir melek yapsaydık, yine bir adam kılardık ve üzerlerine karıştırdıkları şeyi karıştırırdık." [En'âm: 8-9] Ayrıca insanların meleklerden vahiy almaya tahammülü olmadığını da bildirmiştir: "De ki: Yeryüzünde, yatışarak yürüyen melekler olsaydı, onlara gökten bir melek elçi olarak indirirdik." [İsrâ: 95] Eğer önceki peygamberlerin durumu hakkında hâlâ şüpheniz ve bilginiz yoksa, "Bilmiyorsanız, bilgi sahiplerine sorun" [Nahl: 43] ayetinin emrine uyun. Yani Tevrat ve İncil gibi önceki kitapların sahiplerine, yani Tevrat ve İncil ehline sorun; onlar size sahip oldukları bilgiyi anlatacaklardır. Onlar da, peygamberlerin hepsinin kendilerine gönderildikleri kavimlerden olan insanlar olduğunu bildireceklerdir. Bu ayetin sebebi önceki peygamberlerin durumunu ehl-i zikre sormaya özgü olsa da, ayet dinin her meselesi hakkında geçerlidir; bu hem usul hem de furu meseleleri için geçerlidir. Bir insanın bir konuda bilgisi yoksa, o konuyu bilen birine sorması gerekir. Ayet, öğrenmeye ve bilgi sahiplerine sormaya dair bir emir içerir. Bu emir ancak bilgi sahiplerinin öğretmesi ve bildiklerini açıklamasının farz olması sebebiyle verilmiştir. Soruyu ehl-i zikre, yani ilim sahiplerine özgülemek, bilgisiz ve cahil diye bilinen kimselere soru sormaktan nehiy anlamına gelir; ayrıca böyle kimselerin bu işe kalkışmasının yasaklandığını gösterir. Bu ayet, kadınların arasından peygamber çıkmadığına delildir; Meryem de dahil olmak üzere hiçbir kadın peygamber değildir. Çünkü ayet "senden önce yalnızca erkekler" demektedir.