سورة طه · الآية ٦٥
Tefsir
تيسير الكريم الرحمن (تفسير السعدي)
Andolsun, Biz ona (Firavun'a) bütün âyetlerimizi gösterdik, ama o yalanladı ve kabul etmekten kaçındı. (Firavun) dedi ki: "Ey Musa! Sen büyünle bizi yurdumuzdan çıkarmak için mi geldin? O hâlde biz de mutlaka senin bu büyüne benzer bir büyü getireceğiz. Aramızda bir buluşma tarihi belirle; ne biz ne de sen buna muhalefet edeceğiz; (buluşma) açık bir yerde olsun." Musa dedi ki: "Buluşma vaktiniz süs ve bayram günüdür; insanlar da kuşluk vaktinde toplansın." Firavun geri döndü, hilelerini topladı, sonra geldi. Musa onlara dedi ki: "Yazıklar olsun size! Allah'a karşı yalan uydurmayın, yoksa sizi bir azapla yok eder. Yalan uyduran mutlaka hüsrana uğrar." [Kur'an: Tâhâ, 56-61] Allah Teâlâ haber veriyor ki, Firavun'a her türlü açık, ibret ve kesin delili; gözle görülen, ufuklardaki ve nefislerdeki bütün çeşitleriyle gösterdi. Fakat (Firavun) doğru yola gelmedi, pişman da olmadı; yalanladı ve yüz çevirdi. Haberi yalanladı, emir ve yasaktan yüz çevirdi, hakkı batıl, batılı hak gibi gösterdi ve insanları saptırmak için batılla tartıştı. Şöyle dedi: "Sen büyünle bizi yurdumuzdan çıkarmak için mi geldin?" Yani Musa'nın kendilerine gösterdiği bu âyetlerin büyü ve aldatmaca olduğunu, asıl amacının halkı yurtlarından çıkarıp ülkeyi ele geçirmek olduğunu iddia etti. Böylece sözünün kavminin kalbinde etkili olmasını sağlamak istedi; çünkü insan tabiatı vatanına meyleder ve oradan ayrılmak ona zor gelir. Bu yüzden onlara, Musa'nın bu niyette olduğunu bildirdi ki ondan nefret etsinler ve ona karşı savaşmaya çalışsınlar. "Biz de senin büyüne benzer bir büyü getireceğiz; bize süre ver" dedi ve şöyle bir buluşma tayin etmesini istedi: {Ne biz ne de sen buna muhalefet edeceğiz; (buluşma) açık bir yerde olsun.} Yani, hem bizim hem de senin bilgimizin eşit olduğu, ya da herkesin görebilmesi için düz ve açık bir yer olsun. Musa şöyle dedi: {Buluşma vaktiniz süs ve bayram günüdür.} Bu, onların bayramıdır; o gün herkes işinden boşalır ve meşgalelerini bırakır. {İnsanlar da kuşluk vaktinde toplansın.} Yani hepsi kuşluk vaktinde toplansın. Musa bunu istedi; çünkü süs günü ve kuşluk vakti, insanların çok sayıda toplanması ve şeylerin gerçek hâllerinin açıkça görülmesi bakımından başka zamanlarda bulunmayan bir fayda sağlar. {Firavun geri döndü, hilesini topladı} Yani Musa'ya karşı kullanabileceği bütün imkânları, yani her türlü hileyi topladı. Ülkesinin şehirlerine adam gönderip mahir büyücüleri topladı. O zamanlarda büyü yaygındı ve bu ilim rağbet görüyordu. Böylece çok sayıda büyücü topladı, sonra her iki taraf da buluşma yerine geldi ve insanlar da toplandı. Toplantı büyük oldu; erkekler, kadınlar, ileri gelenler, eşraf, avam, küçükler ve büyükler katıldı. Firavun ve adamları insanları toplanmaya teşvik ettiler ve halka şöyle dediler: [Kur'an: Şuarâ, 39-40] "Siz de toplanacak mısınız? Büyücüler galip gelirlerse belki biz de onlara uyarız." Herkes bütün şehirlerden toplandığında Musa aleyhisselam onlara öğüt verdi ve üzerlerine hüccet tamamladı. Şöyle dedi: {Yazıklar olsun size! Allah'a karşı yalan uydurmayın, yoksa sizi bir azapla yok eder.} Yani sahip olduğunuz batılı büyünüzle destekleyip hakla çekişmeyin; Allah'a karşı yalan uydurmayın. Yoksa Allah katından bir azapla sizi kökünüzden kazır, çabanızı ve iftiranızı boşa çıkarır. Böylece Firavun ve ileri gelenleri yanında aradığınız yardımı ve makamı elde edemezsiniz; Allah'ın azabından da kurtulamazsınız. Hakkın sözü mutlaka kalplere tesir eder. Musa'nın sözünü duyunca büyücüler arasındaki çekişme ve tartışma kesildi, şaşkınlığa düştüler. Belki tartışmalarının bir kısmı da Musa'nın hak üzere olup olmadığı konusundaki şüpheden kaynaklanıyordu. Ama işleri henüz sonuçlanmamıştı; Allah, yerine getirilmesi kesinleşmiş bir işi yapmak istiyordu: [Kur'an: Enfâl, 42] "Ta ki apaçık bir delille helak olan helak olsun, apaçık bir delille yaşayan da yaşasın." Bunun üzerine aralarında gizlice danıştılar ve tek bir söz üzerinde birleşmeye karar verdiler; sözlerinde ve işlerinde başarılı olmak, insanların da dinlerine sımsıkı bağlı kalmaları için. Gizlice konuştukları şey, şu sözle açıklanmıştır: {Bunlar iki büyücüdür; büyüleriyle sizi yurdunuzdan çıkarmak istiyorlar.} Bu, daha önce Firavun'un söylediği sözün aynısıdır. Ya Firavun ile büyücüler bu sözde niyetsiz olarak uzlaştılar ya da Firavun bu sözü, kararlı olduğu ve halka açıkladığı söz olarak onlara telkin etti. Onlar Firavun'un sözüne şunu da ekleyerek dediler: {Ve sizin en üstün yolunuzu, yani büyü yolunu, sizden kıskanıp ortadan kaldırmak istiyorlar.} Firavun, onlara karşı üstünlük sağlamak istiyordu ki şeref, şöhret ve ün kendisinde olsun; sizin bütün zamanınızı meşgul eden bu ilmin asıl maksadı da kendisi olsun ve bu sayede kazandığınız rızık ile ona bağlı liderlik de sizden gitsin. Bu sözleri, bazılarının diğerlerini Musa'ya karşı mücadelede çabalamaya teşvik etmesidir. Bu yüzden şöyle dediler: {Hilelerinizi toplayın} Yani bunları birden, birbirinize yardım ederek ve destekleyerek ortaya koyun; fikriniz ve sözünüz birleşmiş olsun. {Sonra saf saf gelin.} Bu, işinizin daha kolay olması ve kalplerde daha heybetli görünmeniz için, ayrıca birinizin diğerinin gücünü bırakmaması için yapılacaktır. Bilin ki bugün kim kazanır, başarılı olur ve diğerlerine üstün gelirse, o kurtuluşa eren ve muzaffer olan kişidir. Bu gün, sonrasında gelecek günlere de tesir edecek bir gündür. Batıllarında ne kadar sağlam ve direnişçi olduklarına hayret! Hakkı yıkmak için her türlü sebebi, vasıtayı, imkânı ve hileyi kullandılar; Allah ise nurunu tamamlamadan ve hakkı batıl üzerine çıkarmadan razı olmaz. Hileleri tamamlanınca, niyetleri belli olup yalnızca eylem kalınca şöyle dediler: {Ey Musa! Ya sen at, ya da biz önce atanlar olalım.} Musa'yı seçmeye bıraktılar; onlar her hâlükârda üstün çıkacaklarına kesin inanıyormuş gibi görünüyorlardı. Musa onlara dedi ki: {Hayır, siz atın.} Bunun üzerine iplerini ve değneklerini attılar. {Birden onların ipleri ve değnekleri, büyülerinin etkisiyle Musa'ya sanki yılan gibi koşuyormuş gibi göründü.} Yani Musa'ya öyle geldi. Böyle görününce Musa'nın içine tabiî bir korku düştü; Allah'a olan vaadi ve yardımı konusunda kesin olmasına rağmen insan tabiatının gereği olarak korktu. {Biz de ona, onu yatıştırmak ve güven vermek için: "Korkma, şüphesiz sen üstün olansın" dedik.} Yani onlara karşı üstün gelecek, onları yenecek ve onlar sana boyun eğip alçalacaklar. {Sağ elindekini at; onların yaptıklarını yutacak. Onların yaptığı sadece bir büyücü hilesidir; büyücü nereye gelirse gelsin kurtuluşa eremez.} Yani onların hilesi ve kötülüğü onlara bir fayda sağlamaz ve başarıya ulaştırmaz; çünkü bu, insanları aldatan, batılı örten ve hakkı batıl gibi gösteren büyücülerin hilesidir. Musa asasını attı; o da onların yaptıklarının tümünü yutup ortadan kaldırdı. İnsanlar bu olayı seyrediyordu. Büyücüler bunun büyü olmadığını, Allah katından olduğunu kesin olarak anladılar ve hemen imana koştular. [Kur'an: Şuarâ, 46-48] "Büyücüler secdeye kapanmış olarak yere atıldılar ve dediler ki: 'Âlemlerin Rabbine, Musa'nın ve Harun'un Rabbine inandık.'" Böylece hak ortaya çıktı, belirdi ve parladı; büyü, aldatmaca ve hile o büyük toplantıda ortadan kalktı. Bu olay, mü'minler için bir delil ve rahmet, inatçılar için ise bir hüccet oldu. Firavun büyücülere dedi ki: {Ben size izin vermeden önce ona mı inandınız?} Yani, benden bir danışma ve izin olmadan nasıl imana yöneldiniz? Onların bu tutumuna şaşırdı; çünkü onlar Firavun'a karşı edepli, boyun eğen ve bütün işlerinde ona itaat eden kimselerdi. Bunu da kendi tabiatına göre yorumladı. Sonra bu delilin ardından Firavun küfründe ve azgınlığında direndi, kavminin akıllarını hafife aldı ve onlara şunu gösterdi: Büyücülerin Musa'ya yenilmesi, onunla birlikte olanın hak olmasından değil, Musa ile büyücülerin gizlice anlaşıp Firavun'u ve kavmini ülkelerinden çıkarmayı planlamalarındandır. Kavmi bu hileyi kabul etti ve doğru sandı. [Kur'an: Zuhruf, 54] "Böylece kavmini hafife aldı, onlar da ona itaat ettiler. Çünkü onlar fasık bir topluluktu." [Zuhruf: 54] Söylediği bu sözler, en küçük bir akıl ve gerçekliğe dair bilgiye sahip olan hikimsenin aklına bile gelmez. Zira Musa, Medyen'den yalnız olarak gelmiştir; geldiğinde sihirbazlardan ya da başkalarından hiçbiriyle bir araya gelmemiş, doğrudan Firavun'u ve kavmini davet etmiş, onlara mucizeleri göstermiştir. Firavun da Musa'nın getirdiğine karşı koymak istemiş, gücünün yettiği kadar çaba göstermiş ve şehirlerine adam göndererek her bilgili sihirbazı kendisine topladırmıştır. Sihirbazlar ona gelmiş, Firavun da onlara, galip gelmeleri hâlinde ödül ve makam vaat etmiştir. Onlar da Musa'ya galip gelmek için azami derecede hırs göstermiş, en şiddetli hileleri kurmuşlar ve sonunda olan olmuştur. Bütün bunlara rağmen, onların Musa ile birlikte plan yapıp anlaşarak ortaya çıkan sonucu hazırladıklarını düşünmek mümkün müdür? Bu, en imkânsız ihtimallerdendir. Sonra Firavun sihirbazları tehdit etti ve şöyle dedi: {Elbette sizin ellerinizi ve ayaklarınızı karşılıklı olarak keseceğim} [Kur'an: "Elbette sizin ellerinizi ve ayaklarınızı karşılıklı olarak keseceğim"]. Bu, fesat çıkarmaya çalışan bir muharibe yapıldığı gibi, sağ elini ve sol ayağını keserek yapılacak bir cezadır. {Ve sizi hurma kütüklerine asacağım} [Kur'an: "Sizi hurma kütüklerine asacağım"], yani sizin rezil olup utanmanız için. {Hangimizin azabının daha şiddetli ve daha kalıcı olduğunu elbette bileceksiniz} [Kur'an: "Hangimizin azabının daha şiddetli ve daha kalıcı olduğunu elbette bileceksiniz"], yani kendi zannıyla ya da Allah'ın azabının daha şiddetli ve daha kalıcı olduğunu; hakikati tersine çevirerek ve akılsızları korkutmak için böyle demiştir. Sihirbazlar gerçeği anlayınca ve Allah onlara hakikati kavrayacakları akıl verince ona şu cevabı verdiler: {Bize gelen apaçık delillere karşı seni tercih etmeyiz} [Kur'an: "Bize gelen apaçık delillere karşı seni tercih etmeyiz"], yani bize vaat ettiğin ödül ve yakınlık karşılığında seni seçmeyiz; Allah'ın bize gösterdiği, yalnızca Rabb'in ve yalnızca tapılmaya layık olanın Allah olduğunu, yalnızca O'nun yüceltilip ulaştırılmaya layık olduğunu ve O'ndan başka her şeyin batıl olduğunu gösteren apaçık mucizeleri bırakıp da seni, bizi yaratan ve var eden Allah'a tercih etmeyiz; bu asla olamaz. {Bu yüzden verdiğin hükmü ver} [Kur'an: "Bu yüzden verdiğin hükmü ver"], yani bize vaat ettiğin kesme, asma ve azap konusunda. {Sen ancak bu dünya hayatında hüküm verebilirsin} [Kur'an: "Sen ancak bu dünya hayatında hüküm verebilirsin"], yani bize vaat ettiğin şey ancak bu dünya hayatında olabilecek en son şeydir; sona erer, yok olur ve bize zarar veremez. Oysa Allah'ın azabı, küfründe devam eden kimse için süreklidir ve büyüktür. Bu sözleri, onların {Elbette sizi hurma kütüklerine asacağım ve hangimizin azabının daha şiddetli ve daha kalıcı olduğunu bileceksiniz} sözüne bir cevap gibidir. Sihirbazların bu sözünde, akıllı kimsenin dünya zevkleriyle ahiret zevklerini, dünya azabıyla ahiret azabını tartması gerektiğine dair bir delil vardır. {Biz Rabbimize inandık ki hatalarımızı bağışlasın} [Kur'an: "Biz Rabbimize inandık ki hatalarımızı bağışlasın"], yani küfrümüzü ve günahlarımızı. Zira iman, günahları örter; tevbe ise kendinden önceki her şeyi siler. Sözleri {Bizi zorla yaptırdığın sihir} [Kur'an: "Bizi zorla yaptırdığın sihir"], yani bizi hakka karşı koymak için yapmaya zorladığın sihir, onların önceki işlerinde isteyerek değil, Firavun'un onları zorla yaptırdığına delildir. Görünen odur ki -Allah en doğrusunu bilir- Musa onları, "Yazıklar olsun size, Allah'a karşı yalan uydurmayın, yoksa sizi azapla helak eder" (Kur'an: Ta-Ha, 61) sözünde geçtiği gibi öğüt verince bu öğüt onlar üzerinde etkili olmuş ve onlarda büyük bir tesir bırakmıştır. Bu yüzden bu söz ve öğütten sonra aralarında tartışma çıkmış, sonra Firavun onları bunu yapmaya zorlamış ve yapmak zorunda bıraktığı hileye onları mecbur etmiştir. Bu yüzden onlar, gelmeden önce de Firavun'un sözünü tekrarlamışlardı: {Bu ikisi, sizi büyüleriyle yurdunuzdan çıkarmak isteyen iki sihirbazdır} [Kur'an: Ta-Ha, 63]. Hakkı batılla karşılamanın ve yapmış oldukları işin verdiği rahatsızlığın kalplerinde uyandırdığı bu duygu, belki de onlar üzerinde etki etmiş, Allah da bu sebeple onlara merhamet etmiş, onları imana ve tevbeye muvaffak kılmıştır. {Allah, daha hayırlıdır} [Kur'an: "Allah, daha hayırlıdır"], yani bize vaat ettiğin ücret, makam ve mevki ile karşılaştırıldığında; sevabı ve ihsanı daha kalıcıdır. Firavun'un, "Hangimizin azabı daha şiddetli ve daha kalıcıdır, bileceksiniz" dediği gibi değildir; o, kendisinin azabının daha şiddetli ve daha kalıcı olduğunu kastediyordu. Kur'an'da Musa'nın Firavun ile olan kıssasının tamamında, sihirbazların kıssasına gelindiğinde, Firavun'un onları kesme ve asma ile tehdit ettiği bildirilmiş, ancak bunu gerçekten yaptığı zikredilmemiştir. Bu konuda sahih bir hadis de gelmemiştir. Bunun gerçekleşip gerçekleşmediğine kesin hüküm vermek delile bağlıdır. Allah bunu ve diğer şeyleri en iyi bilendir. Ancak Firavun'un, gücü yettiği hâlde onları bu cezalarla tehdit etmesi, bunun gerçekleştiğine bir delildir. Ayrıca gerçekleşmemiş olsaydı, Allah bunu zikrederdi ve nakledenler de bu konuda ittifak ederlerdi.
Arapça metin
{ ولقد أريناه آياتنا كلها فكذب وأبى * قال أجئتنا لتخرجنا من أرضنا بسحرك يموسى * فلنأتينك بسحر مثله فاجعل بيننا وبينك موعدا لا نخلفه نحن ولا أنت مكانا سوى * قال موعدكم يوم الزينة وأن يحشر الناس ضحى * فتولى فرعون فجمع كيده ثم أتى * قال لهم موسى ويلكم لا تفتروا على الله كذبا فيسحتكم بعذاب وقد خاب من افترى }. يخبر تعالى، أنه أرى فرعون من الآيات والعبر والقواطع، جميع أنواعها العيانية، والأفقية والنفسية، فما استقام ولا ارعوى، وإنما كذب وتولى، كذب الخبر، وتولى عن الأمر والنهي، وجعل الحق باطلا، والباطل حقا، وجادل بالباطل ليضل الناس، فقال: { أجئتنا لتخرجنا من أرضنا بسحرك } زعم أن هذه الآيات التي أراه إياها موسى، سحر وتمويه، المقصود منها إخراجهم من أرضهم، والاستيلاء عليها، ليكون كلامه مؤثرا في قلوب قومه، فإن الطباع تميل إلى أوطانها، ويصعب عليها الخروج منها ومفارقتها. فأخبرهم أن موسى هذا قصده، ليبغضوه، ويسعوا في محاربته، فلنأتينك بسحر مثل سحرك فأمهلنا، واجعل لنا { موعدا لا نخلفه نحن ولا أنت مكانا سوى } أي: مستو علمنا وعلمك به، أو مكانا مستويا معتدلا ليتمكن من رؤية ما فيه. فقال موسى: { موعدكم يوم الزينة } وهو عيدهم، الذي يتفرغون فيه ويقطعون شواغلهم، { وأن يحشر الناس ضحى } أي: يجمعون كلهم في وقت الضحى، وإنما سأل موسى ذلك، لأن يوم الزينة ووقت الضحى فيه يحصل فيه من كثرة الاجتماع، ورؤية الأشياء على حقائقها، ما لا يحصل في غيره، { فتولى فرعون فجمع كيده } أي: جميع ما يقدر عليه، مما يكيد به موسى، فأرسل في مدائنه من يحشر السحرة الماهرين في سحرهم، وكان السحر إذ ذاك متوفرا، وعلمه علما مرغوبا فيه، فجمع خلقا كثيرا من السحرة، ثم أتى كل منهما للموعد، واجتمع الناس للموعد. فكان الجمع حافلا، حضره الرجال والنساء، والملأ، والأشراف، والعوام، والصغار، والكبار، وحضوا الناس على الاجتماع، وقالوا للناس: هل أنتم …
تفسير القرآن العظيم (تفسير ابن كثير)
نفسه خيفة موسى * قلنا لا تخف إنك أنت الأعلى * وألق ما في يمينك تلقف ما صنعوا إنما صنعوا كيد ساحر ولا يفلح الساحر حيث أتى} [طه:66: 69] . قال سفيان بن عيينة: حدثنا أبو سعيد، عن عكرمة، عن ابن عباس: ألقوا حبالا غلاظا وخشبا طوالا. قال: فأقبلت يخيل إليه من سحرهم أنها تسعى. وقال محمد بن إسحاق: صف خمسة عشر ألف ساحر، مع كل ساحر حباله وعصيه، وخرج موسى، عليه السلام، معه أخوه يتكئ على عصاه، حتى أتى الجمع، وفرعون في مجلسه مع أشراف أهل مملكته، ثم قال السحرة: {يا موسى إما أن تلقي وإما أن نكون أول من ألقى * قال بل ألقوا فإذا حبالهم وعصيهم} [طه:65، 66] فكان أول ما اختطفوا بسحرهم بصر موسى وبصر فرعون، ثم أبصار الناس بعد، ثم ألقى كل رجل منهم ما في يده من الحبال والعصي (1) فإذا حيات كأمثال الجبال، قد ملأت الوادي يركب بعضها بعضا. وقال السدي: كانوا بضعة وثلاثين ألف رجل، ليس رجل منهم إلا ومعه حبل وعصا، {فلما ألقوا سحروا أعين الناس واسترهبوهم} يقول: فرقوهم أي: من الفرق. وقال ابن جرير: حدثنا يعقوب بن إبراهيم، حدثنا ابن علية، عن هشام الدستوائي، حدثنا القاسم ابن أبي بزة قال: جمع فرعون سبعين ألف ساحر، فألقوا سبعين ألف حبل، وسبعين ألف عصا، حتى جعل يخيل إليه من سحرهم أنها تسعى (2) ؛ ولهذا قال تعالى: {وجاءوا بسحر عظيم} يخبر تعالى أنه أوحى إلى عبده ورسوله موسى، عليه السلام، في ذلك الموقف العظيم، الذي فرق الله تعالى فيه بين الحق والباطل، يأمره بأن يلقي ما في يمينه وهي عصاه، {فإذا هي تلقف} أي: تأكل {ما يأفكون} أي: ما يلقونه ويوهمون أنه حق، وهو باطل. قال ابن عباس: فجعلت لا تمر بشيء (1) من حبالهم ولا من خشبهم (2) إلا التقمته، فعرفت السحرة أن هذا أمر من السماء، وليس هذا بسحر، فخروا سجدا وقالوا: {آمنا برب العالمين. رب موسى وهارون} وقال محمد بن إسحاق: جعلت تبتلع (3) تلك الحبال والعصي واحدة، واحدة حتى ما يرى
تفسير الطبري (جامع البيان)
موسى} [المائدة: 22] يقول: قالت السحرة لموسى: يا موسى اختر أن تلقي عصاك، أو نلقي نحن عصينا ولذلك أدخلت «أن» مع «إما» في الكلام لأنها في موضع أمر بالاختيار، فإن «أن» في موضع نصب لما وصفت من المعنى؛ لأن معنى الكلام: اختر أن
التحرير والتنوير
والصف: مصدر بمعنى الفاعل أو المفعول، أي صافين أو مصفوفين، إذا ترتبوا واحد حذو الآخر بانتظام بحيث لا يكونون مختلطين، لأنهم إذا كانوا الواحد حذو الآخر وكان الصف منهم تلو الآخر كانوا أبهر منظرا، قال تعالى: إن الله يحب الذين يقاتلون في سبيله صفا [الصف: 4] . وكان جميع سحرة البلاد المصرية قد أحضروا بأمر فرعون فكانوا عددا كثيرا. فالصف هنا مراد به الجنس لا الواحدة، أي ثم ائتوا صفوفا، فهو كقوله تعالى: يوم يقوم الروح والملائكة صفا [النبأ: 38] وقال: والملك صفا صفا [الفجر: 22] . وانتصب صفا على الحال من فاعل ائتوا والمقصود الإتيان إلى موضع إلقاء سحرهم وشعوذتهم، لأن التناجي والتآمر كان في ذلك اليوم بقرينة قولهم وقد أفلح اليوم من استعلى. وجملة وقد أفلح اليوم من استعلى تذييل للكلام يجمع ما قصدوه من تآمرهم بأن الفلاح يكون لمن غلب وظهر في ذلك الجمع. ف استعلى مبالغة في علا، أي علا صاحبه وقهره، فالسين والتاء للتأكيد مثل استأخر. وأرادوا الفلاح في الدنيا لأنهم لم يكونوا يؤمنون بأن أمثال هذه المواقف مما يؤثر في حال الحياة الأبدية وإن كانوا يؤمنون بالحياة الثانية. [65- 66] 66] قالوا يا موسى إما أن تلقي وإما أن نكون أول من ألقى (65) قال بل ألقوا فإذا حبالهم وعصيهم يخيل إليه من سحرهم أنها تسعى (66) تقدمت هذه القصة ومعانيها في سورة الأعراف سوى أن الأولية هنا مصرح بها في أحد الشقين. فكانت صريحة في أن التخيير يتسلط على