Allah, Musa'ya verdiği dinî ve dünyevî nimetlerle lütufta bulunduğunda ona şöyle buyurdu: {Sen ve kardeşin} Harun, {ayetlerimle} yani benden olan, hakkın ve onun güzelliğini, batılın çirkinliğini gösteren ayetlerle, mesela el ve asa gibi şeylerle, dokuz ayetle {Firavun'a ve onun ileri gelenlerine gidin}. {Ve benim zikrimde gevşemeyin} yani zikrimi sürdürmekte yorulmayın, tembellik etmeyin, aksine ona devam edin ve vaat ettiğiniz gibi ona bağlı kalın: {Seni çokça tesbih edelim * Seni çokça zikredelim} [Taha: 33-34]. Zira Allah'ın zikri, bütün işlerde yardım eder, o işleri kolaylaştırır ve yükünü hafifletir. {Firavun'a gidin, çünkü o azgınlaşmıştır} yani küfründe ve azgınlığında, zulüm ve saldırganlığında sınırı aşmıştır. {Ona yumuşak bir söz söyleyin} yani kolay, nazik bir söz; sözde yumuşaklık, incelik ve edep ile, çirkin ve kaba sözlerden ve sert ifadelerden uzak olarak. {Belki öğüt alır} yumuşak söz sayesinde kendisine fayda verecek olanı düşünüp ona yönelir, {veya korkar} kendisine zarar verecek olandan sakınıp onu terk eder. Çünkü yumuşak söz buna davet eder, sert söz ise muhatabını uzaklaştırır. Yumuşak sözün ne olduğu şu ayette açıklanmıştır: {De ki: Sana arınmak yolu var mı? Seni Rabbine yöneltip de Ondan korkman için hidayete erdirmeye ne dersin?} [Nâziât: 18-19]. Bu sözde, düşünen herkesin göreceği gibi, söz inceliği ve kolaylığı, kulağa çirkin gelmemesi vardır. Zira "hel" (ne dersin, mı?) edatını kullanmıştır ki bu, teklif ve istişare anlamı taşır ve hiç kimse bundan tiksinmez. Ona arınmaya ve kirliliklerden temizlenmeye çağırmıştır; bunun aslı, her sağlam aklın kabul ettiği şirkten arınmaktır. "Seni arındırayım" demeyip "kendin arınasın" demiştir. Sonra ona, kendisini yetiştiren, zahir ve batın nimetlerle lütufta bulunan Rabbinin yoluna çağırmış, bu nimetlerin şükür ve anılmakla karşılanması gerektiğini belirtmiştir: {Ve seni Rabbine yöneltip de Ondan korkman için hidayete erdireyim} [Nâziât: 19]. Bu yumuşak söz, ki gönüllere güzelliğiyle yerleşir, kabul edilmeyince, öğüdün ona fayda etmeyeceği anlaşıldı; bunun üzerine Allah, güçlü ve kudretli olan biri olarak onu yakaladı. {Dediler ki: Rabbimiz! Biz, bize karşı haddi aşmasından veya azgınlaşmasından korkuyoruz} yani tebliğini ulaştırmadan ve üzerine hüccet kurmadan önce bizi cezalandırmak ve başımıza bela getirmek için acele etmesinden korkuyoruz; {veya azgınlaşmasından} yani hak karşısında isyan etmesinden, mülkü, iktidarı, ordusu ve yardımcıları ile azgınlık etmesinden. {Buyurdu ki: Korkmayın} onun size haddi aşmasından. {Ben sizinle birlikteyim, işitirim ve görürüm} yani siz benim koruma ve gözetimimdesiniz; sözlerinizi işitirim, bütün hallerinizi görürüm. Bu yüzden ondan korkmayın. Böylece korku onlardan uzaklaştı ve kalpleri Rablerinin vaadiyle huzur buldu.