Allah Mûsâ'ya vahyedip onu peygamber kılıp ona apaçık mucizeler gösterince, onu Mısır hükümdarı Firavun'a gönderdi ve şöyle buyurdu: {Firavun'a git, çünkü o azgınlaştı.} Yani o, küfür, bozgunculuk, yeryüzünde büyüklenme ve zayıfları ezme konusunda sınırı aştı; hatta -Allah onu kahretsin- rububiyet ve uluhiyet iddiasında bulundu. Onun azgınlığı kendi helakinin sebebidir. Ancak Allah'ın rahmeti, hikmeti ve adaleti gereği, peygamberler aracılığıyla delil ortaya konmadan kimseyi azaplandırmaz. Bunun üzerine Mûsâ aleyhisselam, bu inatçı zorbaya, Mısır'da kendisine denk hiçbir insanın bulunmadığı bir hâlde, tek başına gönderildiğini anladı; ayrıca daha önce işlediği cinayet de başına gelmişti. Yine de Rabbinin emrine uydu, bu emri gönül rahatlığı ve kabulle karşıladı ve davetin tamamlayıcısı olan yardım ile kolaylıkların sağlanmasını istedi. Dedi ki: {Rabbim, göğsümü genişlet bana.} Yani onu genişlet ve ferahlat ki sözlü ve fiilî eziyetlere katlanabileyim, kalbim bundan sıkılmasın ve göğsüm daralmasın. Çünkü göğüs daraldığında sahibi insanları hidayete ve davete layık olmaz. Allah, peygamberi Muhammed ﷺ'e şöyle buyurdu: {Allah'tan bir rahmet sayesinde onlara yumuşak davrandın. Eğer kaba ve katı kalpli olsaydın, etrafından dağılıp giderlerdi.} [Âl-i İmrân: 159] Hakkı yumuşaklık, geniş göğüslülük ve gönül ferahlığıyla sunmak, insanların onu kabul etmesine daha yakındır. {Ve işimi kolaylaştır bana.} Yani yapacağım her işi, senin yolunda izleyeceğim her yolu bana kolaylaştır ve önümdeki zorlukları hafiflet. İşi kolaylaştırmanın bir yolu da davetçinin her şeye uygun kapılardan yaklaşabilmesi ve herkese kendi durumuna uygun biçimde hitap ederek sözünün kabulüne en yakın yollarla çağırabilmesidir. {Dilimdeki düğümü çöz ki sözümü anlasınlar.} Müfessirlerin dediği gibi, dilinde bir tutukluk vardı ve sözleri neredeyse anlaşılmıyordu. Allah'ın onun hakkında haber verdiği gibi, Mûsâ şöyle demişti: {Kardeşim Hârûn dilce benden daha fasihtir.} [Kasas: 34] Bu yüzden Allah'tan dilindeki düğümü çözmesini istedi ki söylediklerini anlasınlar; böylece konuşma, karşılıklı görüşme ve anlatımda asıl maksat tam olarak gerçekleşsin. {Ailemden bana bir vezir kıl.} Yani beni destekleyecek, yardım edecek ve gönderildiğim kimselere karşı bana arka çıkacak bir yardımcı. Bunu ailesinden istemesi, iyilik ilkesine uygundur; insanın iyiliğe en layık olanı akrabasıdır. Sonra isteğiyle onu belirleyip şöyle dedi: {Hârûn, kardeşim. Onunla kolumu güçlendir.} Yani onunla beni güçlendir, sırtımı ona dayandır. Allah şöyle buyurdu: {Kardeşinle kolunu güçlendireceğiz ve size bir üstünlük vereceğiz.} [Kasas: 35] {Onu işimde ortak kıl.} Yani peygamberlikte; senin beni peygamber kıldığın gibi onu da peygamber ve elçi kılmanla. Sonra bunun faydasını şöyle belirtti: {Seni çok tesbih edelim ve seni çokça zikredelim.} Peygamber aleyhisselam bilmişti ki bütün ibadetlerin ve dinin temeli Allah'ı anmaya dayanır. Bu yüzden kardeşinin de kendisiyle birlikte olmasını, iyilik ve takva üzerinde birbirlerine yardım edip dayanışarak Allah'ı tesbih ve tehlilde, diğer ibadet çeşitlerinde çokça anmalarını diledi. {Sen bizi gerçekten görensin.} Yani bizim hâlimizi, zayıflığımızı, acizliğimizi ve her konuda sana muhtaç olduğumuzu bilirsin; sen bizi kendimizden daha iyi görür ve merhamet edersin. Bizim için istediğimizi ver, dileğimizi kabul et. Allah şöyle buyurdu: {Ey Mûsâ, istediğin sana verildi.} Yani istediğinin tamamı verildi: Göğsünü genişleteceğiz, işini kolaylaştıracağız, dilindeki düğümü çözeceğiz ki sözünü anlasınlar, kolunu kardeşin Hârûn ile güçlendireceğiz ve size bir üstünlük vereceğiz; böylece size ayetlerimizle ulaşamayacaklar, siz ve size uyanlar üstün geleceksiniz. [Kasas: 35] Mûsâ aleyhisselamın bu isteği, onun Allah'ı tam olarak tanıdığını, son derece anlayışlı ve işleri kavrayan olduğunu ve samimi bir öğüt verdiğini gösterir. Çünkü Allah'a davet eden, insanları irşad eden kimse, özellikle davet edilenler inat, kibir ve azgınlık sahibi ise, eziyetlere karşı geniş bir göğüs ve tam bir hilme ihtiyaç duyar; istediğini ifade edebilecek fasih bir dile ihtiyaç duyar. Hatta bu makamın sahibi için fasahat ve belagat en zorunlu şeylerdendir; çünkü çok tartışma ve pazarlık yapılır. Hakkı güzelleştirmek ve onu gücü yettiğince süslemek, onu gönüllere sevdirmek, batılı çirkinleştirip ondan nefret ettirmek için de buna ihtiyaç vardır. Bunun yanında işinin kolaylaşması da gerekir; böylece evlere kapılarından girer, hikmet ve güzel öğütle, en güzel biçimde mücadeleyle Allah yoluna davet eder, insanlara her birini durumuna göre muamele eder. Bunun tamamı için, böyle bir niteliğe sahip olanın yardımcıları ve vezirleri olması gerekir ki onu amacına ulaştırsınlar; çünkü sesler çoğaldığında mutlaka etki eder. Bu yüzden peygamber aleyhisselam bu hususları istedi ve kendisine verildi. Peygamberlerin insanlara gönderilmesine bakıp onların hâllerine göre durumlarını incelediğinde, hepsinin bu özelliklere sahip olduğunu görürsün. Özellikle onların sonuncusu ve en faziletlisi Muhammed ﷺ, her kemal sıfatının zirvesindedir. Göğsünün genişliği, işinin kolaylığı, dilinin fasihliği, ifadesinin güzelliği ve beyanının üstünlüğü ile hakkın yardımcıları olan sahabeden ve onlardan sonra gelenlerden, başkasında bulunmayan şeyler ona aittir.