Allah Teâlâ şöyle haber veriyor: Âdem'e ve İblis'e yeryüzüne inmelerini emretti. [Âdem ve soyu] Şeytanı düşman edinip ondan sakınacaklar, ona karşı hazırlık yapıp onunla mücadele edeceklerdir. Ayrıca onlara kitaplar indirecek, onlara Allah'a ve cennetine ulaştıran doğru yolu açıklayacak, bu apaçık düşmana karşı uyaracak peygamberler gönderecektir. Ve onlara, yani kitaplar ve peygamberler olan bu hidayet geldiğinde, kim ona uyarsa, kendisine emredileni yapar, yasaklananlardan kaçınır; böyle biri dünyada da ahirette de sapmaz, ikisinde de bedbaht olmaz; aksine dünyada ve ahirette doğru yola iletilmiş olur ve ahirette mutluluk ve güvenlik onundur. Allah, başka bir ayette onun için korku ve üzüntünün olmadığını şöyle bildirmiştir: [Kur'an: "Benim hidayetime uyanlar için hiçbir korku yoktur, onlar üzülmeyeceklerdir."] [Bakara: 38] Hidayete uymak, haberi tasdik etmek, onu şüphelerle karşılamamak ve emre, şehvetle karşı çıkmamak suretiyle itaat etmektir. {Kim zikrimden yüz çevirirse} Yani, bütün yüksek maksatları hatırlatan kitabımdan yüz çevirir, onu terk eder veya bundan daha büyük bir şekilde, onu inkâr edip onunla küfre girerse {şüphesiz onun geçim sıkıntısı olacaktır} Yani, onun karşılığı olarak geçimini dar ve zorlu kılarız; bu da ancak bir azap olabilir. Dar geçim, kabir azabı diye tefsir edilmiştir: Kabri ona daralır, orada sıkıştırılır ve azap edilir; Rabbinin zikrinden yüz çevirmesinin karşılığıdır. Bu, kabir azabına delalet eden ayetlerden biridir. İkincisi Allah Teâlâ'nın şu sözüdür: [Kur'an: "Zalimlerin ölüm sıkıntıları içinde olduklarını ve meleklerin ellerini uzatmış bulunduklarını bir görsen..."] [En'am: 93]. Üçüncüsü: [Kur'an: "Onlara büyük azaptan önce, yakın azaptan da tattıracağız."] [Secde: 21]. Dördüncüsü, Firavun ailesi hakkındaki sözüdür: [Kur'an: "Ateşe sabah akşam arz edilirler..."] ayet [Mü'min: 46]. Selef âlimlerinden bu ayeti yalnızca kabir azabı diye tefsir edenleri bu yorumda sınırlandıran şey, Allah'ın -en iyisini Allah bilir- ayetin sonunda kıyamet günü azabından bahsetmesidir. Bazı müfessirler ise dar geçimin genel olarak dünya hayatında da olduğunu düşünmüştür; Rabbinin zikrinden yüz çevirenin başına gelen keder, üzüntü ve acılar, peşin bir azaptır. Bu, berzah âleminde ve ahiret yurdunda da geçerlidir; çünkü "dar geçim" ifadesi mutlak olarak gelmiş, sınırlandırılmamıştır. {Ve onu kıyamet günü} Yani Rabbinin zikrinden yüz çeviren bu kişiyi {kör olarak} haşrederiz; sahih görüşe göre gözü kördür. Nitekim Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: [Kur'an: "Kıyamet günü onları yüzleri üzerinde, körler, dilsizler ve sağırlar olarak toplarız."] [İsrâ: 97]. Alçaklık, pişmanlık, acı ve bu durumdan duyulan sıkıntı içinde şöyle der: {Rabbim, beni niçin kör olarak haşrettin? Oysa ben dünyada gören biriydim.} Yani beni bu çirkin duruma getiren nedir? {Allah buyurur ki: Böyle, ayetlerimiz sana geldi de sen onları unuttun} onlardan yüz çevirerek. {Bugün de öylece unutulursun} Yani azap içinde terk edilirsin. Buna cevap verilir: Bu senin amelinin ta kendisidir ve karşılık amelin cinsindendir. Rabbini anmaktan kör olduğun, ondan gözün kapandığı ve onu, payını da unuttuğun gibi, Allah ahirette gözünü kör etmiş, kör, sağır ve dilsiz olarak cehenneme sürülmüşsün; o da seni azap içinde unutmuştur. {İşte böyle} Yani bu karşılık {biz de} aşırılık yapanlara {karşılık veririz}; sınırları aşan, haramları işleyen ve kendisine izin verilenin ötesine geçen kimselere. {Rabbinin ayetlerine inanmamış} olanlara; bu ayetler imanın bütün maksatlarını açık ve net bir delillikle gösterir. Allah ona zulmetmemiş, cezayı yerine koymamıştır; sebep onun aşırılığı ve inanmamasıdır. {Ahiret azabı ise elbette daha şiddetli} dünya azabından kat kat fazla {ve daha kalıcıdır}; çünkü o bitmez. Dünya azabı ise sona erer. Dolayısıyla asıl olan, ahiret azabından korkmak ve sakınmaktır.