Allah Teâlâ, onların çirkin davranışlarını zikretti. Ardından bununla birlikte kendilerini temize çıkardıklarını, kendilerinin Allah'ın azabından kurtulacağına ve sevabını kazanacaklarına dair tanıklık ettiklerini belirtti. Ayrıca ateşin kendilerine yalnızca birkaç gün, yani parmakla sayılacak kadar az bir süre dokunacağını söylediklerini aktardı. Böylece hem kötülük yapmayı hem de güvende olmayı bir arada topladılar. Bu iddia yalnızca bir dava olduğu için Allah Teâlâ onlara şöyle karşılık verdi: {De ki} ey Peygamber, onlara: {Allah katında bir ahd mi edindiniz?} Yani O'na, peygamberlerine ve O'na itaat etmeye dair bir ahd mi aldınız? Bu, sahibini kurtuluşa erdiren, değişmeyen ve değiştirilmeyen bir vaaddir. {Yoksa Allah hakkında bilmediğiniz şeyleri mi söylüyorsunuz?} Allah Teâlâ, iddialarının doğru olmasının bu iki durumdan birine bağlı olduğunu bildirdi ki bunların üçüncüsü yoktur: Ya Allah katında bir ahd edinmişlerdir ve o takdirde iddiaları doğrudur; ya da O'nun hakkında uydurma sözler söylemektedirler ve o takdirde iddiaları yalandır. Bu da onların rezilliğini ve azabını daha da büyütür. Hâlleri bilinmektedir ki Allah katında bir ahd edinmemişlerdir; çünkü birçok peygambere yalanlamışlar, hatta bir kısmını öldürecek dereceye varmışlardır. Allah'a itaatten kaçınmaları ve misaklarını bozmaları da bunu gösterir. Bu durumda onların uydurucu ve Allah hakkında bilmeden söz söyleyenler olduğu anlaşılır. Bilmeden Allah hakkında söz söylemek ise en büyük haramlardan ve en çirkin kötülüklerden biridir. Ardından Allah Teâlâ, herkese şamil olan genel bir hüküm bildirdi. Bu hüküm, İsrailoğulları'nı ve başkalarını kapsar; başka hükmü olmayan bir hükümdür. Bu hüküm, helak olanların ve kurtulanların sıfatına dair kuruntuları ve iddiaları değil, asıl gerçeği ortaya koyar. Allah şöyle buyurdu: {Hayır} yani durum sizin söylediğiniz gibi değildir, çünkü bu hakikati olmayan bir sözdür. Bununla birlikte {kim bir kötülük kazanırsa} — bu ifade şart bağlamında gelmiş bir nekredir ve şirki de bunun dışındakileri de kapsar. Buradaki murad ise şirktir; çünkü devamında {ve günahı onu kuşatmışsa} buyrulmuştur. Yani günahı işleyeni kuşatmış, ona hiçbir çıkış yolu bırakmamıştır. Bu durum ancak şirkte gerçekleşir; çünkü imanı olan kimseyi günahı kuşatmaz. {İşte onlar ateşin ehlidir, orada ebedî kalacaklardır.} Hâricîler bu ayetle, günah işleyenin küfrüne delil getirmişlerdir. Ancak bu ayet, gördüğünüz gibi, onların aleyhine bir delildir; çünkü ayet açıkça şirki anlatmaktadır. Bunun gibi, bâtıl bir görüşünü bir ayetle veya sahih bir hadisle savunan her kimse, delil olarak getirdiği şeyin kendi aleyhine de bir delil olduğunu görecektir. {İman edenler} yani Allah'a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine ve ahiret gününe iman edenler, {salih ameller işleyenler} ise... Ameller ancak iki şartla salih olur: Yalnızca Allah'ın rızası için yapılmış olmaları ve Resûlullah'ın sünnetine uygun olmaları. Bu iki ayetin özeti şudur: Kurtuluşa ve kazanca erenler iman ve salih amel sahipleridir; helak olanlar ise Allah'a ortak koşan, O'nu inkâr eden ateş ehlidir.