Allah Teâlâ, bazı peygamberleri bazılarına üstün kıldığını haber vermektedir. Bu üstünlük, onları insanlar arasından vahyiyle seçmesi, insanlara gönderip onları Allah'a davet etmelerini sağlaması yönündedir. Sonra bazı peygamberleri bazılarına, onlara yerleştirdiği güzel nitelikler, isabetli davranışlar ve genel fayda sebebiyle üstün kılmıştır. Bunlardan kimisiyle Allah konuşmuştur; nitekim Musa b. İmran'ı kelâmıyla şereflendirmiştir. Kimisini de diğerlerinin üzerinde derecelere yükseltmiştir; mesela Peygamberimiz ﷺ'de, başkalarında dağınık halde bulunan fazilet ve üstünlükler bir araya gelmiş, Allah ona öncekilerin ve sonrakilerin hepsini geçecek kadar yüce meziyetler toplamıştır. {Ve Meryem oğlu İsa'ya açık deliller verdik} Bunlar onun peygamberliğini, Allah'ın kulu ve elçisi olduğunu, Meryem'e attığı bir kelime ve Allah'tan bir ruh olduğunu gösteren delillerdir. {Ve onu Ruhu'l-kudüs ile destekledik} Yani Allah'ın onunla desteklediği iman ve kesin bilgiyle ona kuvvet verdik ve emrolunduğu şeyler üzerinde güçlendirdik. Bir görüşe göre onu Cebrail ile destekledi; Cebrail onun hallerinde ona hep eşlik ederdi. {Allah dileseydi, onlardan sonra gelenler, kendilerine açık deliller geldikten sonra birbirleriyle savaşmazlardı.} Bu deliller, insanları imanda birleşmeye yöneltmesi gerekirdi. {Ama ayrılığa düştüler; kimi iman etti, kimi de inkâr etti.} Bu ayrılığın kaçınılmaz sonucu, bölünme, düşmanlık ve savaşmaktır. Yine de Allah dileseydi, bu ayrılıktan sonra da birbirleriyle savaşmazlardı. Bu durum, Allah'ın dilemesinin geçerli ve üstün olduğunu, sebeplerin ise ancak dileğe karşı çıkılmadığı sürece fayda sağladığını gösterir. Dilek gerçekleştiğinde her sebep ortadan kalkar, her gereklilik ortadan kalkar. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: {Ama Allah dilediğini yapar.} Onun iradesi galip, meşiet ise geçerlidir. Bu ve benzeri ayetler, Allah Teâlâ'nın hikmetinin ve dileğinin gerektirdiğini sürekli yaptığını gösterir. Yaptıklarından biri de kendisi hakkında haber verdiği şeylerdir; Allah'ın ve Resûlü'nün onun hakkında haber verdiği istiva, nüzul ve sözler ile, ihtiyari fiiller diye adlandırılan fiillerdir. Fayda: Mükellefin Rabbini tanıması nasıl farzsa, peygamberlerini de tanıması farzdır. Peygamberler için neyin gerekli olduğu, neyin imkânsız olduğu ve neyin caiz olduğu bilinmelidir. Bütün bunlar, Allah'ın onları birçok ayette nitelendirdiği şeylerden çıkarılır. Bunlardan bazıları şunlardır: Onlar erkektir, kadın değildir; şehirlerden, çöllerde yaşayanlardan değildir. Seçilmiş ve tercih edilmişlerdir; Allah onlara seçilmeleri ve tercih edilmeleri için gereken güzel nitelikleri toplamıştır. Peygamberliklerine zarar verecek her şeyden, yalandan, hıyanetten, gizlemeden ve utanç verici kusurlardan uzaktırlar. Peygamberlikle ve tebliğle ilgili konularda bir hataya üzerinde durulmaz. Allah Teâlâ onları vahyiyle özel kılmıştır. Bu yüzden onlara iman etmek ve itaat etmek gerekir; onlara iman etmeyen kâfirdir. Onlardan birini eleştiren veya sövenin de kâfir olduğu ve öldürülmesinin kesin olduğu bilinmelidir. Bu hükümlerin delilleri çoktur; Kur'an'ı tedebbür eden kişiye hak açıkça belli olur. Sonra Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: {Ey iman edenler! Alışverişin, dostluğun bulunmadığı bir gün gelmeden önce size verdiğimiz rızıktan infak edin...}