Bu, Allah Resûlü'nün ﷺ doğruluğuna ve getirdiklerinin sağlamlığına dair aklî bir delildir. Şöyle buyurmuştur: {Eğer} Resûl'ü inkâr eden, davetini reddeden ve onun yalancılığını iddia eden ey inatçılar topluluğu, {kulumuza indirdiğimiz} (Kur'an) hakkında bir şüphe ve kuşku içindeyseniz, o gerçek mi, yoksa başka bir şey mi? İşte burada sizinle onun arasını ayıracak, netleştirecek bir husus vardır: O, sizin gibi bir insandır; sizden daha fasih ya da daha bilgili değildir. Siz onu, aranızda yetiştiğinden beri tanıyorsunuz; yazmaz ve okumaz. Sonra size, Allah katından olduğunu iddia ettiği bir kitap getirdi. Siz ise onun bunu uydurup kendisinin söylediğini söylüyorsunuz. Eğer durum dediğiniz gibiyse, bunun benzeri bir sure getirin ve güvendiğiniz yardımcılarınızdan, şahitlerinizden gücünüzün yettiklerinden yardım isteyin. Çünkü bu, sizin için zor değil; özellikle siz fesahat ve hitabet ehli, Resûl'e karşı da büyük bir düşmanlık içinde olan kimselersiniz. Eğer onun benzeri bir sure getirirseniz, dediğiniz gibidir. Ama onun benzeri bir sure getiremez ve iyice aciz kalırsanız (ki asla getiremezsiniz), bu değerlendirme sizinle insaf ve nezaket çerçevesinde yapılmıştır. Bu, onun doğruluğu ve getirdiklerinin doğruluğu üzerine büyük bir alamet ve açık bir delildir. Bu durumda ona uymanız ve, taşları ve insanları yakıtı olan, sıcaklığı ve şiddeti çok büyük olan ateşten sakınmanız gerekir. Bu ateş, odunla tutuşan dünya ateşine benzemez. Bu anlatılan ateş, Allah'ı ve resullerini inkâr edenler için hazırlanmıştır. O hâlde, Allah'ın Resûlü olduğu size açıkça belli olduktan sonra, onun peygamberliğini inkâr etmekten sakının. Bu ayet ve benzerlerine "tehaddi ayetleri" denir. Tehaddi, insanları bu Kur'an'ın benzerini getirmekten aciz bırakmaktır. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: [Kur'an: "De ki: Andolsun ki insanlar ve cinler, bu Kur'an'ın benzerini getirmek için bir araya gelseler, birbirlerine yardımcı olsalar bile onun benzerini getiremezler."] [İsrâ, 88]. Topraktan yaratılmış bir mahlûkun sözünün, Rabbü'l-erbâb'ın sözü gibi olması nasıl mümkün olabilir? Ya da her yönden noksan ve muhtaç olan kimse, her yönden kemal sahibi ve mutlak kemâle, geniş zenginliğe sahip olanın sözü gibi bir söz nasıl getirebilir? Bu imkânda değildir ve insanın gücü dahilinde de değildir. Kelamın çeşitlerine dair en küçük bir zevk ve bilgiye sahip olan herkes, bu büyük Kur'an'ı belagat ehlinin diğer sözleriyle tartarsa, aralarındaki büyük farkı görür. Allah'ın, "Eğer bir şüphe içindeyseniz..." ve devamındaki sözünde, hidayete kavuşturulması umulan kimsenin, sapıklıktan doğruyu ayırt edemeyen, tereddüt içinde kalan şüpheci olduğuna delil vardır. Böyle biri kendisine hak açıklandığında, eğer hakkı arama konusunda samimiyse, muvaffak olmaya layıktır. Hakkı bildiği hâlde bunu terk eden inatçıya gelince, onun geri dönmesi mümkün değildir; çünkü hak kendisine açıklandıktan sonra onu terk etmiştir, cahillikten dolayı terk etmemiştir. Bu yüzden onun için bir çare yoktur. Aynı şekilde hakkı arama konusunda samimi olmayan şüpheci de böyledir; o, hakkı aramakta çaba göstermeyen, yüz çeviren birisidir. Bu tür kimselerin genellikle muvaffak kılınmadığı görülür. Peygamber'in bu yüce makamda kulluk sıfatıyla anılması, onun en büyük sıfatlarından birinin, öncekilerden ve sonrakilerden hiçbirinin ulaşamayacağı kulluğu yerine getirmesi olduğunu gösterir. Nitekim Allah onu İsrâ makamında da kulluk sıfatıyla anmış ve şöyle buyurmuştur: {Kulunu geceleyin götüren Allah'ın şanı yücedir} [İsrâ, 1]. İndirme makamında da şöyle buyurmuştur: {Furkân'ı kulu üzerine indiren Allah, yücelerden yücedir} [Furkân, 1]. "Kâfirler için hazırlanmıştır" ve benzeri ayetlerde, Ehl-i sünnet ve'l-cemaat mezhebinin cennet ve cehennemin yaratılmış olduğu görüşüne delil vardır; bu, Mu'tezile'nin görüşüne karşıdır. Bunda ayrıca, günahkâr müminlerin büyük günahlar işlemiş olsalar bile cehennemde ebedî kalmayacaklarına dair bir delil vardır. Çünkü "kâfirler için hazırlanmıştır" demiştir; eğer günahkâr müminler de orada ebedî kalsalardı, cehennem yalnız kâfirler için hazırlanmış olmazdı. Bu, Haricîler ve Mu'tezile'ye karşıdır. Ayrıca azabın, sebepleriyle hak edildiğine; bu sebebin de küfür ve türlü türlü günahlar olduğuna delil vardır.