سورة البقرة · الآية ٢٢٨
﴿وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلَاثَةَ قُرُوءٍ ۚ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَنْ يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللَّهُ فِي أَرْحَامِهِنَّ إِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَٰلِكَ إِنْ أَرَادُوا إِصْلَاحًا ۚ وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۚ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ﴾
Valmutallakâtu yatarab basna bi anfusihinna salâsata kurûo’ va lâ yahillu lahunna ai yaktumna mâ halakal lâhu fîe arhâminhinna in kunna yu’minna billâhi val yavmil âhir va bu’ûla tuhunna ahakku biraddihinna fî zâlika in arâdûo islâhâ va lahunna mislul lazî ’araihinna bilma’rûf va lirriccâli ’alaihinna daraca vallâhu ’azîzun hakîm
“Boşanan kadınlar, kendi kendilerine üç aybaşı hali beklerler, eğer Allah'a ve ahiret gününe inanmışlarsa, rahimlerinde Allah'ın yarattığını gizlemeleri kendilerine helal değildir. Kocaları bu arada barışmak isterlerse, karılarını geri almakta daha çok hak sahibidirler. Kadınların hakları, örfe uygun bir şekilde vazifelerine denktir. Erkeklerin onlardan bir üstün derecesi vardır. Allah güçlüdür. Hakim'dir”
Al-Baqarah 2:228 · Diyanet İşleri Başkanlığı meali
Tefsir
تيسير الكريم الرحمن (تفسير السعدي)
Yani: Kocaları tarafından boşanan kadınlar {kendilerini bekletirler} yani bekler ve iddet beklerler, bir süre {üç kur'u} yani hayız veya temizlik halleri (âlimlerin bunun murada göre ihtilafı vardır), her ne kadar doğru olan görüş kur'un hayız olduğudur. Bu iddetin hükümleri arasında: rahmin boşluğunun bilinmesi vardır. Üç kur'un tekrarlandığında, rahminde hamile olmadığı bilinir ve böylece nesepler karışmaz. Bu sebeple Allah Teâlâ onların {Allah'ın rahimlerinde yarattığını} bildirmelerini farz kılmış, hamilelik veya hayızı gizlemelerini haram kılmıştır. Çünkü bunu gizlemek birçok fesada yol açar. Hamileliği gizlemek, çocuğu asıl babasından başkasına nispet etmeye sebep olur; bunu, o kişiye rağbet ederek ve iddetin bitmesini acele ederek yapar. Çocuğu babasından başkasına bağladığında, akrabalık bağı kesilir, mirastan mahrum kalınır, mahremleri ve akrabaları ondan uzaklaşır; belki de kendi mahremleriyle evlenir. Bunun karşılığında çocuğun babasından başkasına bağlanması ve buna bağlı mirasın doğması, onunla ilgili mirasın ve akrabalığın yanlış bir şekilde kurulması gibi sonuçlar ortaya çıkar. Bu durumda Rabbi'nden başka kimsenin bilmediği şer ve fesat meydana gelir. Eğer bunun tek sakıncası, nikâhı kendisi açısından batıl olan biriyle kalması olsaydı bile, bu yeter bir kötülük olurdu; üstelik büyük günah olan zinada ısrar etmek de vardır. Hayızı gizlemeye gelince: Acele edip hayız olmadığını söyleyecek kadar yalan söylerse, kocanın hakkı kesilir, kadın başkası için helal olur ve bundan doğan diğer kötülükler de ortaya çıkar. Hayız olmadığını söyleyip iddeti uzatmak için yalan söylerse, kocadan ona vâcip olmayan nafaka alır; bu nafaka ona haram olan bir sahtekârlıktır, çünkü hem hak etmediği bir şeyi alır, hem de yalan söyleyerek şer'î hükme nispet etmiş olur. Belki iddet bittikten sonra kocası onu geri alır; bu durumda, yabancı olduğu için bu bir zina olur. Bu sebeple Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: {Eğer Allah'a ve ahiret gününe inanıyorlarsa, Allah'ın rahimlerinde yarattığını gizlemeleri onlara helal değildir.} Onların gizlemesi, Allah'a ve ahiret gününe inanmadıklarının delilidir. Eğer Allah'a ve ahiret gününe inansalar ve amellerinin karşılığını göreceklerini bilseler, bunlardan hiçbirini yapmazlardı. Bu, kadının kendisiyle ilgili, başkasının bilemeyeceği hususlarda, örneğin hayız ve hamilelik gibi konularda, verdiği haberin kabul edileceğine delildir. Sonra Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: {Bu bekleme süresi içinde, kocaları onları geri almaya daha layıktır, eğer ıslah isterlerse.} Yani kadın o iddet içinde bekledikçe, kocaları onu nikâhlarına geri almaya daha hak sahibidirler, {eğer ıslah isterlerse}, yani sevgi, uyum ve muhabbet isterlerse. Ayetin mefhumuna göre, ıslah istemezlerse geri almaya daha layık değildirler; bu durumda kadına zarar vermek ve iddetini uzatmak amacıyla onu geri almaları helal değildir. Bu amaçla geri almak caiz midir? Bu konuda iki görüş vardır. Cumhur, haram olmakla birlikte bu hakkın kocada olduğunu söyler. Doğru olan görüşe göre, ıslah istemezse bu hakka sahip değildir, ayetin açık anlamı da budur. Bu bekletmenin bir başka hikmeti de şudur: Belki koca ayrılıktan sonra pişman olur; bu süre ona düşünme ve bakışını toparlama fırsatı verir. Bu, Allah Teâlâ'nın eşler arasındaki uyumu sevdiğini ve ayrılığı sevmediğini gösterir. Nitekim Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Allah katında helallerin en çirkini boşanmaktır." Bu hüküm, geri alınabilen (rec'î) boşanma içindir. Bâin boşanmada ise koca geri alma hakkına sahip değildir; eğer ikisi yeniden birleşmek isterlerse, bütün şartları tam olan yeni bir akit gerekir. Sonra Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: {Kadınların erkekler üzerindeki hakları da, erkeklerin kadınlar üzerindeki hakları gibi, örfe uygun olarak vardır.} Yani kadınların kocaları üzerinde, kocaların kadınlar üzerindeki zorunlu ve müstehap haklarına denk haklar vardır. Eşler arasındaki haklar örfe dayanır; örf ise o belde ve o zamanda benzerine uygulanan âdettir ve zamana, mekâna, hallere, kişilere ve âdetlere göre değişir. Bu, nafakanın, giyimin, geçimin, meskenin ve cinsel ilişkinin de örfe göre belirlendiğine delildir. Bu, mutlak akdin gereğidir. Şart konulduğunda ise taraflar şartlarına bağlıdır; ancak haramı helal veya helali haram kılan şart hariçtir. {Erkekler ise kadınlar üzerinde bir dereceye sahiptir.} Yani yücelik, reislik ve kadın üzerinde fazladan bir hak vardır. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: [Nisâ, 34: "Erkekler, Allah'ın kimini kimine üstün kılması ve mallarından harcamaları sebebiyle kadınların koruyucularıdır."] Peygamberlik ve kadılık makamı, küçük ve büyük imamet ve diğer bütün yöneticilik görevleri erkeklere özgüdür. Ayrıca miras gibi birçok konuda erkeğin payı kadının iki katıdır. {Allah azizdir, hakimdir.} Yani O'nun, her şeyin boyun eğdiği yenilmez bir izzeti ve büyük bir saltanatı vardır; ama izzetine rağmen tasarrufunda hikmet sahibidir. Bu ayetin genelinden hâmileler çıkar: Onların iddeti, doğum yapmalarıdır. Henüz kendisiyle birleşilmemiş kadınların iddeti yoktur. Câriyelerin iddeti ise iki hayızdır; sahabenin görüşü de budur. Ayetlerin bağlamı ise bunun hür kadınlar hakkında olduğunu gösterir.
Arapça metin
أي: النساء اللاتي طلقهن أزواجهن { يتربصن بأنفسهن } أي: ينتظرن ويعتددن مدة { ثلاثة قروء } أي: حيض، أو أطهار، على اختلاف العلماء في المراد بذلك، مع أن الصحيح أن القرء الحيض، ولهذه العدة عدة حكم، منها: العلم ببراءة الرحم، إذا تكررت عليها ثلاثة الأقراء، علم أنه ليس في رحمها حمل، فلا يفضي إلى اختلاط الأنساب، ولهذا أوجب تعالى عليهن الإخبار عن { ما خلق الله في أرحامهن } وحرم عليهن كتمان ذلك من حمل أو حيض، لأن كتمان ذلك يفضي إلى مفاسد كثيرة، فكتمان الحمل موجب أن تلحقه بغير من هو له، رغبة فيه واستعجالا لانقضاء العدة، فإذا ألحقته بغير أبيه، حصل من قطع الرحم والإرث واحتجاب محارمه وأقاربه عنه، وربما تزوج ذوات محارمه، وحصل في مقابلة ذلك إلحاقه بغير أبيه، وثبوت توابع ذلك من الإرث منه وله، ومن جعل أقارب الملحق به أقارب له، وفي ذلك من الشر والفساد ما لا يعلمه إلا رب العباد، ولو لم يكن في ذلك إلا إقامتها مع من نكاحها باطل في حقه، وفيه الإصرار على الكبيرة العظيمة وهي الزنا لكفى بذلك شرا. وأما كتمان الحيض، بأن استعجلت وأخبرت به وهي كاذبة، ففيه من انقطاع حق الزوج عنها وإباحتها لغيره، وما يتفرع عن ذلك من الشر كما ذكرنا، وإن كذبت وأخبرت بعدم وجود الحيض لتطول العدة فتأخذ منه نفقة غير واجبة عليه، بل هي سحت عليها محرمة من جهتين: من كونها لا تستحقه، ومن كونها نسبته إلى حكم الشرع وهي كاذبة، وربما راجعها بعد انقضاء العدة، فيكون ذلك سفاحا لكونها أجنبية عنه، فلهذا قال تعالى: { ولا يحل لهن أن يكتمن ما خلق الله في أرحامهن إن كن يؤمن بالله واليوم الآخر }. فصدور الكتمان منهن دليل على عدم إيمانهن بالله واليوم الآخر، وإلا فلو آمن بالله واليوم الآخر، وعرفن أنهن مجزيات عن أعمالهن، لم يصدر منهن شيء من ذلك. وفي ذلك دليل على قبول خبر المرأة عما تخبر به عن نفسها، من الأمر الذي لا يطلع عليه غيرها، كالحيض والحمل …
تفسير القرآن العظيم (تفسير ابن كثير)
… ولم يعرف بين الصحابة خلاف. وقال بعض السلف: بل عدتها كعدة الحرة لعموم الآية؛ ولأن هذا أمر جبلي فكان الإماء والحرائر في هذا سواء، والله أعلم، حكى هذا القول الشيخ أبو عمر بن عبد البر، عن محمد بن سيرين وبعض أهل الظاهر، وضعفه. وقد قال ابن أبي حاتم: حدثنا أبي، حدثنا أبو اليمان، حدثنا إسماعيل -يعني ابن عياش -عن عمرو بن مهاجر، عن أبيه: أن أسماء بنت يزيد بن السكن الأنصارية قالت: طلقت على عهد رسول الله صلى الله عليه وسلم، ولم يكن للمطلقة عدة، فأنزل الله، عز وجل، حين طلقت أسماء العدة للطلاق، فكانت أول من نزلت فيها العدة للطلاق، يعني: {والمطلقات يتربصن بأنفسهن ثلاثة قروء} . هذا حديث غريب من هذا الوجه. وقد اختلف السلف والخلف والأئمة في المراد بالأقراء ما هو؟ على قولين: أحدهما: أن المراد بها: الأطهار، وقال مالك في الموطأ عن ابن شهاب، عن عروة، عن عائشة أنها قالت: انتقلت حفصة بنت عبد الرحمن بن أبي بكر، حين دخلت في الدم من الحيضة الثالثة، قال الزهري: فذكرت ذلك لعمرة بنت عبد الرحمن، فقالت: صدق عروة. وقد جادلها في ذلك ناس فقالوا: إن الله تعالى يقول في كتابه: " ثلاثة قروء " فقالت عائشة: صدقتم، وتدرون ما الأقراء؟ إنما الأقراء: الأطهار. وقال مالك: عن ابن شهاب، سمعت أبا بكر بن عبد الرحمن يقول: ما أدركت أحدا من فقهائنا إلا وهو يقول ذلك، يريد قول عائشة. وقال مالك: عن نافع، عن عبد الله بن عمر، أنه كان يقول: إذا طلق الرجل امرأته فدخلت في الدم من الحيضة الثالثة فقد برئت منه وبرئ منها. وقال مالك: وهو الأمر عندنا. وروي مثله عن ابن عباس وزيد بن ثابت، وسالم، والقاسم، وعروة، وسليمان بن يسار، وأبي بكر بن عبد الرحمن، وأبان بن عثمان، وعطاء ابن أبي رباح، وقتادة، والزهري، وبقية الفقهاء السبعة، وهو مذهب مالك، والشافعي [وغير واحد، وداود وأبي ثور، وهو رواية عن أحمد، واستدلوا عليه بقوله تعالى: {فطلقوهن لعدتهن} …
تفسير الطبري (جامع البيان)
تعالى ذكره. والمطلقات اللواتي طلقن بعد ابتناء أزواجهن بهن، وإفضائهم إليهن إذا كن ذوات حيض، وطهر، يتربصن بأنفسهن عن نكاح الأزواج ثلاثة قروء. واختلف أهل التأويل في تأويل القرء الذي عناه الله بقوله: {يتربصن بأنفسهن ثلاثة قروء} [البقرة: 228] فقال بعضهم: هو الحيض
التحرير والتنوير
النون) كبير القرامطة إذ قتل بمكة آلافا من الناس وكان يقول لهم يا كلاب أليس قال لكم محمد المكي ومن دخله كان آمنا [آل عمران: 97] أي أمن هنا؟ وهو جاهل غبي لأن الله أراد الأمر بأن يجعل المسجد الحرام مأمنا في مدة الجاهلية إذ لم يكن للناس وازع عن الظلم، أو هو خبر مراد به الأمر مثل والمطلقات يتربصن بأنفسهن ثلاثة قروء [البقرة: 228] . وقوله: واتخذوا من مقام إبراهيم مصلى قرأه نافع وابن عامر بصيغة الماضي عطفا على جعلنا فيكون هذا الاتخاذ من آثار ذلك الجعل فالمعنى ألهمنا الناس أن يتخذوا من مقام إبراهيم مصلى، أو أمرناهم بذلك على لسان إبراهيم فامتثلوا واتخذوه، فهو للدلالة على حصول الجعل بطريق دلالة الاقتضاء فكأنه قيل جعلنا ذلك فاتخذوا، وقرأه باقي العشرة بكسر الخاء بصيغة الأمر على تقدير القول أي قلنا اتخذوا بقرينة الخطاب فيكون العامل المعطوف محذوفا بالقرينة وبقي معموله كقول لبيد: فعلا فروع الأيهقان وأطفلت ... بالجلهتين ظباؤها ونعامها أراد وباضت نعامها فإنه لا يقال لأفراخ الطير أطفال، فمآل القراءتين إلى مفاد واحد. ومقام إبراهيم يطلق على الكعبة لأن إبراهيم كان يقوم عندها يعبد الله تعالى ويدعو إلى توحيده، قال زيد بن عمرو بن نفيل: عذت بما عاذ به إبراهم ... مستقبل الكعبة وهو قائم وبهذا الإطلاق جاء في قوله تعالى: مقام إبراهيم ومن دخله كان آمنا [آل عمران: 97] إذ الدخول من علائق البيت، ويطلق مقام إبراهيم على الحجر الذي كان يقف عليه إبراهيم عليه السلام حين بنائه الكعبة ليرتفع لوضع الحجارة في أعلى الجدار كما أخرجه البخاري، وقد ثبتت آثار قدميه في الحجر. قال أنس بن مالك رأيت في المقام أثر أصابعه وأخمص قدميه غير أنه أذهبه مسح الناس بأيديهم، وهذا الحجر يعرف إلى اليوم بالمقام، وقد ركع النبيء صلى الله عليه وسلم في موضعه ركعتين بعد طواف القدوم فكان الركوع عنده من سنة الفراغ من الطواف. والمصلى موضع الصلاة …