Yani: Ey iman edenler topluluğu, Allah size şunu farz kılmıştır: { Sizden birinize ölüm gelip çattığında } yani ölümün sebepleri, örneğin helake yaklaştıran bir hastalık ve benzeri ölüm sebepleri belirdiğinde, eğer { hayır (yani mal) } bırakmışsa, ki bu örfen çok mal demektir, o zaman ana babasına ve kendisine en yakın olanlara, durumuna göre, israf etmeden ve uzak olanı yakın olandan öne alarak değil, yakınlığa ve ihtiyaca göre sıralayarak, iyilikle vasiyet etmesi gerekir. Bu yüzden ayette "en hayırlı" anlamına gelen ef'al-i tafdil kalıbı kullanılmıştır. { Takva sahiplerine bir hak olarak } ifadesi ise bunun vacip olduğunu gösterir; zira hak sabit olandır ve Allah bunu takvanın gereklerinden kılmıştır. Bilin ki müfessirlerin çoğunluğu bu ayetin miras ayetiyle neshedildiği görüşündedir. Bazıları ise bunun mirasçı olmayan ana babaya ve yakınlara ait olduğunu söyler. Oysa bu tahsisi gösteren bir delil yoktur. Bu konuda en güzel görüş şudur: Ana babaya ve yakınlara yapılacak bu vasiyet mücmeldir ve Allah bunu cari örfe havale etmiştir. Sonra Allah, miras ayetlerinde mirasçı olan ana baba ve diğer mirasçı yakınlar için bu iyiliği belirlemiştir. Böylece mücmel olan hüküm açıklanmış olur. Miras almayan ana babadan ve diğer yakınlardan, bir şahıs veya bir vasıf sebebiyle mirastan men edilenler hakkındaki hüküm ise geçerliliğini sürdürür. İnsan bunlara vasiyet etmekle emrolunmuştur, çünkü bunlar iyiliğe en layık kimselerdir. Bu görüş ümmetin üzerinde birleştiği bir görüştür ve önce zikredilen iki görüşü de birleştirir. Çünkü her iki görüşü savunanın da dikkat ettiği bir yön vardır ve sadece hedef farklıdır. Bu birleştirme ile ayetler arasında uyum sağlanır. Hiçbir sahih delilin desteklemediği bir neshi iddia etmekten, mümkün olduğu sürece birleştirmek daha iyidir. Vasiyet eden kimse, sonra gelenlerin vasiyet ettiğini değiştirebileceğini düşünerek vasiyetten çekinebilir. Bunun üzerine Allah şöyle buyurur: { Kim onu değiştirirse } yani zikredilenlere veya başkalarına yapılan vasiyeti, { onu işittikten sonra }, yani anlayıp hükmünü ve uygulanışını bildikten sonra değiştirirse, { günahı ancak onu değiştirenlerin üzerinedir }. Aksi halde vasiyet edenin sevabı Allah katında gerçekleşmiştir; günah yalnızca değiştirip bozana aittir. { Şüphesiz Allah işitendir }, bütün sesleri işitir; vasiyet edenin sözünü ve vasiyetini de işitmesi bunun parçasıdır. Bu yüzden insan, kendisini işiten ve gören birinin murakabesinde olduğunu bilmeli ve vasiyetinde zulmetmemelidir. { Bilendir }, niyetini de bilir, vasiyet edilenin yaptığı işi de bilir. Vasiyet eden içtihat edip doğru niyetle hareket ederse, hata etse bile Allah ona sevap verir. Bu ayette, vasiyet edilene de değiştirmeye karşı uyarı vardır; çünkü Allah onu bilir ve yaptığına vakıftır, o halde Allah'tan sakınmalıdır. Bu, adil vasiyetin hükmüdür. Hakkaniyetsiz, haksızlık ve günah içeren vasiyete gelince: Vasiyet sırasında hazır bulunan kimse, vasiyet edene en güzel ve en adil olanı öğütlemeli ve haksızlıktan, meyilden sakındırmalıdır. Haksızlık (cenef), istemeden, yanlış yaparak vasiyeti bir yana eğmek; günah (ism) ise bunu kasten yapmaktır. Eğer öğütleyici bunu yapmazsa, vasiyet edilenler arasında islah etmeye çalışmalı, rıza ve barışma yoluyla aralarında adaleti sağlamaya uğraşmalı, ölen kişinin zimmetini borçtan temize çıkarmaları için onlara öğüt vermelidir. Bunu yapan kimse büyük bir iyilik yapmış olur ve bunlar üzerine günah yoktur; tıpkı caiz olan vasiyeti değiştiren kimse üzerinde günah olduğu gibi. Bunun için şöyle buyrulmuştur: { Şüphesiz Allah çok bağışlayandır }, yani bütün kusurları bağışlar ve tövbe edene hakları affeder. Bunun bir örneği, kendi nefsinden feragat edip kardeşine hakkının bir kısmını bırakan kimseyi bağışlamasıdır; çünkü kim affederse Allah da onu affeder. Allah, ölen kişinin vasiyetinde haksızlık yapmış olsa bile, onun zimmetinin temize çıkması için yakınlarından bazılarının birbirlerini affetmelerine karşılık onu bağışlar. { Rahimdir }, kullarına, birbirlerine merhamet edip şefkat göstermeleri için her emri meşru kılmıştır. Bu ayetler, vasiyete teşvik, vasiyetin kimlere ait olduğunun beyanı, adil vasiyeti değiştirenler için tehdit ve haksız vasiyette islaha teşvik etmektedir.