Bu âyet, Ehl-i kitap hakkında ve onların Resûlullah ﷺ'in durumu ve vasıflarıyla ilgili gizledikleri şeyler hakkında inmiş olsa da, hükmü Allah'ın indirdiği {apaçık delillerden} ve {hidayetten}, yani hakkı gösteren ve açığa çıkaran delillerden ve dosdoğru yola iletilmeye vesile olan, cennet ehlinin yolunu cehennem ehlinin yolundan ayırt ettiren ilimden, bunları gizleyen herkes için geneldir. Çünkü Allah, ilim sahiplerinden, Kitap ilminden kendilerine verdiklerini insanlara açıklamalarını ve gizlememelerini şart koşmuştur. Kim bunu bırakıp iki kötülüğü bir arada işlerse, yani Allah'ın indirdiğini gizler ve Allah'ın kullarını aldatırsa, işte onlara {Allah lanet eder}, yani onları kendi yakınlığından ve rahmetinden uzaklaştırır ve kovar. {Lanet edenler de lanet eder}; onlar bütün yaratılmışlardır. Böylece bu kişilere, insanları aldatmaya ve dinlerini bozmaya çalışmalarından ve Allah'ın rahmetinden uzaklaşmalarından ötürü, bütün yaratılmışlardan lanet gelir. Amellerinin cinsinden karşılık görürler. Nitekim insanlara hayrı öğreten kimseye, insanların maslahatı ve dinlerinin ıslahı için çalıştığı ve onları Allah'ın rahmetine yaklaştırdığı için, Allah ve melekleri salavat getirir; hatta suyun derinliklerindeki balık bile ona dua eder ve amelinin cinsinden karşılık görür. Allah'ın indirdiğini gizleyen kimse ise Allah'ın emrine karşı çıkmış ve O'na karşı gelmiş olur. Allah ayetleri insanlara açıklar ve ortaya koyar; bu kimse ise onları silip körleştirir. Bu yüzden onun için bu şiddetli tehdit vardır. {Tevbe edenler müstesna}; yani işledikleri günahlardan pişman olarak ve bir daha dönmemeye azmederek Allah'a yönelenler, {ve ıslah edenler}, yani amellerinde bozulmuş olanı düzeltenler. Kötü şeyi terk etmek yetmez; iyi şeyi yapmak da gerekir. Gizleyen kimse için de bu yeterli değildir; gizlediğini açıklaması ve sakladığının zıddını ortaya koyması gerekir. Böyle olanın tevbesini Allah kabul eder; çünkü Allah'ın tevbesi engellenemez. Tevbeye vesile olan şeyi yapan kimsenin tevbesini Allah kabul eder; çünkü O, {Tevvâb}dır, yani kullarından günahtan sonra tevbe edenleri affederek ve bağışlayarak, nimetten yoksun bırakılmalarından sonra dönenlere de ihsan ve nimetle dönen, {Rahîm}dir, yani her şeyi kuşatan büyük bir rahmete sahip olandır. Rahmetinin bir gereği olarak onları tevbeye ve yönelmeye muvaffak kılar, tevbe edip yöneldiklerinde de lütuf ve kerem göstererek bunu kabul eder. Günahtan tevbe edenin hükmi budur. Kâfir olup küfründe ısrar edip, Rabbine dönmeden, O'na yönelmeden ve yakında tevbe etmeden ölenlere gelince: {Onların üzerinde Allah'ın, meleklerin ve bütün insanların lanetidir.} Çünkü onların küfrü sabit bir vasıf haline geldiğinde, lanet de onların üzerinde zail olmayan sabit bir vasıf olur; çünkü hüküm, illetiyle birlikte döner; var olduğunda var, yok olduğunda yoktur. {Orada ebedî kalırlar}, yani lanette veya azapta; iki anlam birbirini gerektirir. {Azapları hafifletilmez}, aksine azapları sürekli, şiddetli ve kesintisizdir. {Onlara mühlet de verilmez}, yani kendilerine süre tanınmaz; çünkü mühlet zamanı olan dünya geçmiştir ve özür beyan edebilecekleri bir imkân kalmamıştır.