Allah Teâlâ, hidayeti de dalâleti de yalnızca kendisinin yarattığını bildirmektedir. Kimi hidayete erdirirse onu hayra kolaylaştırır ve şerden uzak tutar; işte bu, gerçekten hidayete ermiş olandır. Kimi de saptırırsa, onu yüz üstü bırakır ve kendi nefsine teslim eder; artık Allah'tan başka ona bir yol gösterici yoktur ve Allah'ın azabından onu koruyacak bir dost da bulunmaz. Allah onları, kıyamet gününde yüzleri üzerine, zillet ve aşağılanma içinde, körler ve dilsizler olarak haşreder; görmezler ve konuşamazlar. {Me'vâhum} yani onların karargâhı ve yurdu {cehennem}dir; ki o, her türlü keder, gam ve azabı bir araya toplamıştır. {Kullemâ habet} yani sönmeye hazırlandıkça {zidnâhum saîrâ}; yani onunla birlikte alevini daha da artırırız. Azap onlardan hiç eksilmez, onlar hakkında hüküm verilip ölmeleri de sağlanmaz ve azapları hafifletilmez. Allah onlara zulmetmemiştir; aksine, âyetlerini inkâr etmeleri ve peygamberlerin haber verdiği, kitapların bildirdiği diriliş (ba'su) gününü reddetmeleri, Rablerini âciz bırakmaları ve O'nun tam kudretini inkâr etmeleri sebebiyle onlara karşılık vermiştir. {Ve kâlû e-izâ kunnâ izâmen ve rufâten e-innâ lemed'ûsûne halkan cedîdâ} yani: "Bu olamaz, çünkü bu, onların bozuk akıllarından çok uzaktır." {E-ve lem yerev enne llâhe'llezî halekas-semâvâti ve'l-arda} ki bunlar insanların yaratılmasından daha büyüktür. {Kâdirun alâ en yehluka mislehum} Evet, O bunu yapmaya kadirdir. {Ve} fakat {cealehû} bunun için {ecelen lâ raybe fîh} yani şüphe edilmeyecek bir süre tayin etmiştir. Aksi halde dilese, onlara ansızın getirirdi. Ayrıca diriliş konusunda deliller ve kanıtlar ortaya koymuştur. {Feebe'z-zâlimûne illâ kufûrâ} yani zulümleri ve iftiraları sebebiyle inkârda direnmişlerdir. {Kul lev entum temlikûne hazâini rahmeti rabbî} ki bu hazineler tükenmez ve yok olmaz. {İzen le emsaktum haşyete'l-infâk} yani harcadıklarınızın tükenmesinden korkarak elinizi tutardınız. Oysa Allah'ın hazinelerinin tükenmesi imkânsızdır; fakat insan cimriliğe ve bağıllığa yaratılmıştır.