Bu, Allah'ın kullarına olan lütfunun bir gereğidir; zira onlara dünya ve ahirette mutluluk getiren en güzel ahlâk, amel ve sözleri emretmiştir. Nitekim buyurmuştur ki: {Kullarıma söyleyin, en güzel olanı söylesinler} [İsrâ: 53]. Bu ayet, Allah'a yaklaştıran her türlü sözü emretmektedir: okumak, zikretmek, öğretmek, iyiliği emretmek, kötülükten sakındırmak ve insanlara, makam ve mertebeleri ne olursa olsun, güzel ve nazik bir dille hitap etmek. Ayrıca iki iyi şey arasında tercih yapmak gerektiğinde, ikisinin birlikte yapılması mümkün değilse, daha iyi olanını tercih etmek emredilmiştir. Güzel söz, her güzel ahlâkın ve salih amelin kaynağıdır; zira dilini zapt edebilen kimse, bütün işini zapt etmiş olur. Allah'ın, {Aralarına şeytan fitne sokar} sözü ise, şeytanın kullar arasında dolaşıp onların dinlerini ve dünyalarını bozacak şeyler yaydığı anlamına gelir. Bunun çaresi, insanların şeytanın kendilerini çağırdığı çirkin sözlere uymamaları ve aralarında yumuşak davranmalarıdır; böylece onları fitneye sokan şeytan etkisiz kalır. Zira şeytan, insanın gerçek düşmanıdır ve onunla savaşmak gerekir. Şeytan, insanları {alevli ateşin ehli olmaya} çağırır [Fâtır: 6]. Kardeşlerine gelince, aralarına şeytan fitne sokup düşmanlık tohumu ekse bile, asıl basiret, düşmanlarının tersine çalışmak ve kötülüğü emreden nefislerini terbiye etmektir. Şeytan da ancak bu nefisler vasıtasıyla içeri girer. Bunu yapanlar Rablerine itaat etmiş, işleri düzelmiş ve doğru yola iletilmiş olurlar. {Rabbiniz sizi en iyi bilendir} [İsrâ: 54]; yani sizi kendinizden daha iyi bilir. Bu yüzden sizin için yalnızca hayrı diler ve yalnızca maslahatınıza uygun olanı emreder. Siz bir şeyi isteyebilirsiniz, halbuki hayır onun tersinde olabilir. {Dilerse size merhamet eder, dilerse sizi azaba uğratır} [İsrâ: 54]; yani dilediğine rahmetin sebeplerini nasip eder, dilediğini ise bu sebeplerden uzak bırakır, o da sapıp azabı hak eder. {Biz seni onların üzerine vekil olarak göndermedik} [İsrâ: 54]; yani onların işlerini düzenleyecek ve hesaplarını görecek değilsin. Vekil olan ancak Allah'tır; sen ise tebliğ eden ve doğru yola ileten bir peygambersin. {Rabbin, göklerde ve yerde olanları en iyi bilendir} [İsrâ: 55]; yani bütün mahlûk türlerini, her birine hikmetinin gerektirdiği hakkı verecek şekilde en iyi bilir. Bazı peygamberleri diğerlerinden üstün kılmıştır; bu üstünlük, hem duyulur hem manevi bütün vasıflarda, vahyin ortak olduğu peygamberler arasında da görülür. Bu fazilet ve özel meziyetler; övgüye değer sıfatlar, hoşnut edici ahlâk, salih amellerin yanı sıra çok sayıda ümmet ve bazılarına indirilen, şer'î hükümleri ve hoşnut edici inançları içeren kitaplar gibi Allah'ın onlara lütfettiği şeylere dayanır. Nitekim Davud'a Zebûr'u vermiştir ki bu bilinen bir kitaptır. Allah Teâlâ bazı peygamberleri diğerlerinden üstün kıldığı ve bazılarına kitap verdiği hâlde, Muhammed ﷺ'i yalanlayanların, Allah'ın ona indirdiği ve nübüvvet ile kitap ile onu üstün kıldığı şeyleri inkâr etmelerinin bir anlamı yoktur.