Allah, kullarını dünyanın geçici metaı ve malı uğruna ahitleri ve yeminleri bozmaktan sakındırmaktadır. Nitekim şöyle buyurmuştur: {Allah'ın ahdini az bir değere satmayın.} Bunu bozarak ve yerine getirmeyerek elde edeceğiniz şey az bir değerdir. {Allah'ın yanında olan,} Ona rıza göstermeyi tercih edip Allah'a verdiği söze bağlı kalanlara, hem peşin hem de ertelenmiş sevap vardır. {Bu, sizin için daha hayırlıdır} Yok olup giden dünya malından. {Eğer bilseydiniz.} Öyleyse fâni olanı, kalıcı olana tercih edin. Çünkü sizin yanınızda bulunan, ne kadar çok olursa olsun, mutlaka {tükenecek} ve yok olacaktır. {Allah'ın yanında olan ise} kendi bekâsıyla {bâkidir;} hiçbir zaman yok olmaz ve zail olmaz. Dolayısıyla değerli ve kalıcı olanı bırakıp, aşağılık ve fâni olanı tercih eden kimse akıllı değildir. Bu, Allah'ın şu sözü gibidir: "Hayır, siz dünya hayatını tercih ediyorsunuz. Oysa ahiret daha hayırlı ve daha kalıcıdır." [A'lâ: 16-17] "Allah'ın yanında olan, iyiler için daha hayırlıdır." [Âl-i İmrân: 198] Bu ayette dünyaya karşı zühde teşvik ve bunu arzulatma vardır. Özellikle de zorunlu olan zühd, yani kulun zararına olan ve Allah'ın kendisine farz kıldığı şeylerden alıkoyan, Allah'ın hakkına öncelik verdiren şeylerden uzak durmaktır. Bu zühd farzdır. Zühde yönelten etkenlerden biri de kulun dünyanın lezzet ve şehvetlerini ahiretin nimetleriyle karşılaştırmasıdır; böylece iki durum arasındaki farkı ve üstünlüğü görerek daha yücesini tercih eder. [Övülen zühd, namaz, oruç ve zikir gibi yalnızca kişisel kalan ibadetlere kendini kaptırmak değildir. Kul, gücü yettiği ölçüde hem zahir hem batın şer'î emirleri yerine getirmedikçe ve dil ve fiille Allah'a ve dinine davet etmedikçe gerçek anlamda zâhid olamaz. Hakiki zühd, din ve dünya açısından faydası olmayan şeylerden uzak durmak, faydalı olan her şeye ise rağbet edip çalışmaktır.] {İyi davrananlara, sabredenlere} Allah'a itaat ve O'na isyandan kaçınma konusunda sabredip, dünyevi zararlı şehvetlerden nefislerini alıkoyanlara, {yaptıklarının en güzeliyle} mükâfatlarını vereceğiz. İyilik on katından yedi yüz kata, hatta daha da fazla katlara çıkarılır; çünkü Allah, güzel amel işleyenin mükâfatını zayi etmez. Bu yüzden dünyada ve ahirette amel edenlerin karşılığını zikretmiş ve şöyle buyurmuştur: {Erkek olsun kadın olsun, mümin olarak salih amel işleyen kimseye,} Çünkü iman, salih amellerin sahih olması ve kabul edilmesi için şarttır; hatta iman olmadan bunlara salih amel dahi denmez. İman ise onları gerektirir; zira imanın özü, uzuvların farz ve müstehap amellerini doğuran kesin tasdiktir. Kim imanı ve salih ameli bir arada yaparsa, {ona mutlaka güzel bir hayat yaşatırız.} Bu da kalbinin huzuru, nefsinin sükûneti ve kalbini bulandıracak şeylere dikkat etmemesiyle olur; Allah ona hiç beklemediği yerden helal ve temiz rızık verir. {Onlara ahirette mükâfatlarını,} yaptıkları amellerin en güzeliyle vereceğiz; bu, hiçbir gözün görmediği, hiçbir kulağın işitmediği ve hiçbir insan kalbinin tasavvur etmediği türden lezzetlerdir. Allah böylece kuluna dünyada da güzellik, ahirette de güzellik verir.