Yani: {Halil (İbrahim) aleyhisselam meleklere şöyle dedi:} {"Ey elçiler, asıl işiniz nedir?"} Yani: Durumunuz nedir, ne için gönderildiniz? {Dediler ki: Biz suçlu bir kavme gönderildik.} Yani: Fesatları çoğalmış, kötülükleri büyümüş bir kavme; onları azaplandırmak ve cezalandırmak için. {Ancak Lût'un ailesi hariç.} Yani: Ancak Lût ve ehli hariç. {Ancak karısı hariç; onun da geride kalanlardan olacağına hükmettik.} Yani: Azapta geride kalanlardan olacağına. Lût'a gelince, onu ve ehlini oradan çıkarıp kurtaracağız. İbrahim, elçilerle onların helakı hakkında tartışmaya ve onlara itirazda bulunmaya başladı. Ona şöyle denildi: {Ey İbrahim! Bundan vazgeç; senin Rabbinin emri gelmiştir ve onlara geri çevrilmeyecek bir azap gelecektir.} [Hûd: 76] Bunun üzerine ondan ayrıldılar. {Elçiler Lût'un ailesine gelince} Lût onlara: {Siz tanımadığım bir kavimsiniz} dedi. Yani: Sizi tanımıyorum ve kim olduğunuzu bilmiyorum. {Dediler ki: Hayır, biz sana onların şüphe ettikleri azabı getirdik} Yani: Onların şüphe edip seni yalanladıkları, onlara vaat ettiğinde inanmadıkları azabı getirdik. {Sana gerçeği getirdik ki o şaka değildir.} {Ve biz elbette doğru söyleyenleriz.} Yani: Sana söylediklerimizde. {Gecenin bir kısmında ailenle yola çık.} Yani: Gecenin ortasında, gözler uykuda iken ve kimse yolculuğunu fark etmezken. {Sizden hiçbiri geriye dönüp bakmasın; emrolunduğunuz yere gidin.} Yani: Acele edin ve çabuk olun. Sanki yönlerini gösteren bir rehberleri vardı. {Lût'a bu kararı bildirdik.} Yani: Ona kesin bir haber verdik, kesinlikle hiçbir kuşku bırakmayan bir haber. {Şüphesiz bunların kökü sabaha karşı kesilecektir.} Yani: Onları yok edip kökünü kazıyacak azap sabah vakti gelecektir. {Şehir halkı sevinçle geldi.} Yani: Lût'un bulunduğu şehir halkı geldi. Lût'un misafirlerinin güzelliğini ve yakışıklılığını görünce birbirlerine müjde verdiler; çünkü onlarla fuhuş yapmayı amaçlıyorlardı. Lût'un evine kadar gelip misafirleri konusunda ona yüklendiler. Lût onlardan Allah'a sığınıyor ve şöyle diyordu: {Bunlar benim misafirlerimdir, beni rezil etmeyin. Allah'tan korkun ve beni utandırmayın.} Yani: Önce Allah'ı gözetin; içinizde Allah korkusu olmasa bile misafirlerim konusunda beni rezil etmeyin ve onlara çirkin bir şey yapmayın. {Dediler ki:} Lût'un "beni utandırmayın" sözüne cevap olarak: {Seni alemlerden (misafir kabul etmekten) men etmedik mi?} Yani: Biz sana uyarıda bulunmuştuk; uyarılan kişi mazeretsiz kalmış olur. {Lût, başına gelen sıkıntının şiddetinden dolayı dedi ki:} {Bunlar kızlarımdır, eğer yapacaksanız (onları alın).} Ancak onlar bu sözünü dikkate almadılar. Bu yüzden Allah, Resulüne (Muhammed ﷺ'e) şöyle buyurdu: {Hayatına andolsun ki onlar sarhoşlukları içinde şaşkın bir halde dolaşıyorlardı.} Bu sarhoşluk, fuhuş sevgisinin sarhoşluğudur; bu sevgi yüzünden hiçbir kınamaya ve yergiye aldırmıyorlardı. Elçiler Lût'a onların durumunu açıklayınca, Lût'u saran sıkıntı ve üzüntü dağıldı. Rabbinin emrine uydu ve geceleyin ailesiyle yola çıktı; böylece kurtuldular. Kasabanın halkına gelince, {güneş doğarken çığlık onları yakaladı} Yani: Güneş doğduğu vakitte; azabın en şiddetli olduğu anda. {Biz şehirlerinin altını üstüne getirdik ve üzerlerine pişmiş çamurdan taşlar yağdırdık.} Onlardan kaçan veya kurtulmaya çalışan herkes takip edilerek cezalandırıldı. {Şüphesiz bunda, firaset sahipleri için ibretler vardır.} Yani: Düşünen, tefekkür eden, akıl ve sezgi sahibi olan, bunlarla Allah'ın ne murat ettiğini anlayan kimseler için; Allah'ın âsiliklerine, özellikle bu büyük fuhşa cüret edenlerin, Allah'ın en çirkin azaplarla cezalandıracağını, tıpkı en kötü günahlara cüret ettikleri gibi anlayanlar için. {Şehir (Lût kavminin şehri) hâlâ yolcular için açık bir yol üzerindedir;} oralara uğrayan herkes bunu bilir. {Şüphesiz bunda, müminler için bir ayet vardır.} Bu kıssadan çıkan ibretler şunlardır: Allah Teâlâ'nın halili İbrahim'e olan özel ilgisi. Lût aleyhisselam İbrahim'in ümmetindendi ve ona iman edenlerdendi; adeta onun öğrencisi gibiydi. Allah, hak ettikleri için Lût kavmini helak etmek istediğinde, elçilerine İbrahim'in yanından geçip ona çocuk müjdesi vermelerini ve gönderiliş sebebini bildirmelerini emretti. Nitekim İbrahim onlarla helak konusunda tartıştı ve sonunda ikna oldu, gönlü rahatladı. Lût da onların kendi vatandaşları olduğu için, onlara karşı merhamet ve şefkat duyabilirdi. Allah, onun öfkesini ve kızgınlığını artıracak sebepler yarattı; öyle ki Lût'a: {Onların vadedilen zamanı sabahtır. Sabah yakın değil mi?} [Hûd: 81] denildiğinde helakin gecikmesine sabırsızlandı. Bir diğer ibret ise şudur: Allah bir kasabayı helak etmek istediğinde, halkının kötülüğü ve azgınlığı artar; sınırlarına ulaştıklarında ise hak ettikleri cezaları üzerlerine indirir.