Allah Teâlâ hakkı batıldan ayırdıktan sonra insanların iki kısma ayrıldığını bildirdi: Rabbine icabet edenler ve icabet etmeyenler. Önce icabet edenlerin sevabını, sonra icabet etmeyenlerin cezasını zikretti ve şöyle buyurdu: {Rablerine icabet edenlere en güzel karşılık vardır.} Yani, kalpleri ilme ve imana, uzuvları da emir ve yasaklara boyun eğmiş; Rablerinin kendilerinden istediği konuda O'na uygun hâle gelmiş olanlar. Onlara {en güzel karşılık}, yani güzel bir durum ve güzel bir sevap vardır. Onlar için, sıfatların en değerlisi, faziletlerin en üstünü, dünyada ve ahirette verilecek, hiçbir gözün görmediği, hiçbir kulağın işitmediği ve hiçbir insanın kalbinden geçmediği türden sevaplar vardır. {Ona icabet etmeyenlere gelince}, kendilerine misaller verilmiş ve hak açıkça bildirilmiş olmasına rağmen, onlar için güzel olmayan bir durum vardır. {Yeryüzünde ne varsa hepsi, bir de onun misli kendilerinin olsa}, altın, gümüş ve başka şeylerden, {kıyamet azabından kurtulmak için bunları fidye olarak verirlerdi.} Ama bu kendilerinden kabul edilmez; bunun onlara nasıl mümkün olabileceği ki!? {İşte onlar için kötü bir hesap vardır.} Bu, işledikleri her kötü ameli ve Allah'ın haklarını ve kulların haklarını zayi ettikleri her şeyi kapsayan hesaptır. Bunların hepsi yazılmış ve kendilerine kaydedilmiştir. Onlar şöyle derler: {Eyvah bize! Bu nasıl kitap ki, küçük büyük hiçbir şeyi bırakmadan hepsini saymış!} Yaptıkları her şeyi karşılarında hazır bulurlar; Rabbin de hiç kimseye zulmetmez. [Kehf: 49] {Bu kötü hesabın ardından} {barınakları cehennemdir.} Cehennem, her türlü azabı toplayandır: Şiddetli açlık, yakıcı susuzluk, kızgın ateş, zakkum, zemherir, darî dikeni ve Allah'ın zikrettiği bütün azap çeşitleri. {Orası ne kötü bir yataktır!} Yani kalacakları yer ve konakladıkları mesken ne kötüdür!