{Kâle hel alimtum mâ fe'altum bi-Yûsufe ve ehîhi} Yusuf'a ne yaptığınızı biliyor musunuz? Yusuf'a yapılanlar açıktı. Kardeşine gelince, Allah en iyisini bilir; belki de onların şu sözü kastedilmiştir: [Kur'an: "Eğer çalmışsa, daha önce kardeşi de çalmıştı."] (Yusuf, 77) ya da Yakub ile Yusuf'u birbirinden ayıran olay ve bunun asıl sebebi de onlardır. {İz entum câhilûn} Bu, onların cahilliklerini mazeret göstermek ya da cahillerin yaptığı gibi davrandıkları için azarlamak anlamına gelir; oysa bu onlara hiç yakışmazdı. Onlar, kendilerine hitap edenin Yusuf olduğunu anlayınca dediler ki: {E-innake le-entè Yûsuf} Sen Yusuf musun? {Kâle ene Yûsuf ve hâzâ ehî} dedi: "Ben Yusuf'um, bu da kardeşim. {Kad menneallâhu aleynâ} Allah bize iman, takva ve dünyada güç vererek lütufta bulundu. {İnnehû men yettekı ve yasbir} yani haram kılınanları yapmaktan sakınan ve belalara, musibetlere ve emirlere sabredip uyan kişi… {Fe-innallâhe lâ yudî'u ecrel-muhsinîn} Bu da bir ihsandır ve Allah iyi davranan kimsenin mükafatını zayi etmez. Dediler ki: {Tallâhi lekad âserakeallâhu aleynâ} Allah seni bize üstün kıldı; yani ahlak güzelliği ve iyi huylarla seni bizden üstün tuttu. Biz sana en büyük kötülükleri yaptık, sana eziyet vermeye ve seni babandan uzaklaştırmaya çalıştık; Allah ise seni yüceltti ve istediğin şeye kavuşturdu. {Ve in kunnâ le-hâtıîn} Bu, onların Yusuf'a karşı işledikleri suçu en açık biçimde kabul etmeleridir. Bunun üzerine Yusuf aleyhisselam cömertlik ve iyilikle dedi ki: {Lâ tesrîbe aleykumul-yevm} yani bugün sizi azarlamam, kınamam. {Yegfirullâhu lekum} Allah sizi bağışlasın. {Ve huveerhamur-râhimîn} O, merhametlilerin en merhametlisidir. Böylece onları eski suçlarını hatırlatmadan tamamen affetti, onlar için bağışlanma ve rahmet diledi. Bu, yalnızca seçkin insanlardan ve seçilmiş iyilerden gelebilecek en yüksek iyiliktir.