Allah Teâlâ şöyle buyurur: {Melik} yanındakilere {Onu bana getirin} dedi. Yani Yusuf aleyhisselâmı zindandan çıkarıp huzuruna getirsinler. Elçi Yusuf'a gelip melikin huzuruna gelmesini emredince, Yusuf çıkmakta acele etmedi; tam temizliği ortaya çıkıncaya kadar bekledi. Bu, onun sabrının, aklının ve olgun görüşünün bir göstergesiydi. Bunun üzerine elçiye {Rabbinin yanına dön} dedi; burada "rabbin" ile melik kastediliyor. {Ellerini kesen kadınların durumunu ona sor} yani onların işinin ve hikâyelerinin ne olduğunu sor, çünkü onların durumu açık ve bellidir. {Şüphesiz Rabbim onların hilesini bilir.} Melik kadınları çağırıp şöyle dedi: {Yusuf'u nefsine çağırdığınızda işiniz neydi?} Yani durumunuz neydi? Yusuf'ta şüphe uyandıracak bir şey gördünüz mü? Kadınlar onu temize çıkardılar ve {Allah'ı tenzih ederiz, onda bir kötülük bildiğimiz yok} dediler; yani az da çok da bir kötülük bilmiyoruz. Bunun üzerine suçlamanın dayandığı sebep ortadan kalktı ve geriye yalnızca Aziz'in karısının sözü kaldı. {Aziz'in karısı dedi ki: Şimdi gerçek ortaya çıktı.} Yani apaçık belirdi. Bundan önce Yusuf'a zindanı gerektiren kötülük ve iftirayı yakıştırıyorduk. {Ben onu nefsime çağırdım; o ise doğrulardandır.} Sözlerinde ve temizliğinde doğru söylüyor. {Bu, Yusuf'un zimmete girmediğini bilmesi içindir} —yani bu itiraf, Yusuf'u gıyabında ihanet etmediğimi bilsin diyedir. Bununla kocasını kastettiği de söylenmiştir: Yani onun gıyabında ona ihanet etmediğimi bilsin; yalnızca ona yönelmekle yetindim, yatağını kirletmedim. Yusuf'un, itiraf ettiğim zaman benim onu çağıran olduğumu ve gıyabında ona ihanet etmediğimi bilmesi kastedilmiş de olabilir. {Şüphesiz Allah hainlerin hilesini başarıya ulaştırmaz.} Zira her hain, hıyanetinin ve hilesinin vebalini kendi nefsine döndürür ve durumu mutlaka ortaya çıkar. Bu sözde bir nevi kendini temize çıkarma bulunduğundan, Yusuf hakkında bir günah işlemediğini belirtmek için şöyle ekledi: {Ben nefsimi aklamıyorum.} Yani arzudan, ihtiraslı istekten ve bu konudaki hileden kendimi aklamıyorum. {Çünkü nefis, insanı kötülüğe çok emredicidir,} yani zina ve diğer günahlara. Nefis, şeytanın binek yeridir ve insana oradan girer. {Rabbimin merhamet ettiği hariç.} Yani Rabbim onu emmâre nefsinden kurtarırsa, nefsi Rabbine huzur bulur, hidayetin çağrısına boyun eğer ve helâke çağıranlara karşı gelir. Bu durum nefisten değil, Allah'ın kuluna olan lütuf ve rahmetindendir. {Şüphesiz Rabbim çok bağışlayan, çok merhametlidir.} Yani günahlara ve isyanlara cüret edip tevbe ederek Allah'a yönelenleri bağışlar ve tevbelerini kabul ederek onlara salih amelleri nasip etmekle merhamet eder. Doğrusu bu sözün Aziz'in karısına ait olduğu, Yusuf'a ait olmadığıdır; çünkü söz onun sözünün bağlamındadır ve Yusuf o sırada zindanda olup orada bulunmamaktadır. Melik ve halk Yusuf'un tam temizliğini anlayınca melik şöyle haber gönderdi: {Onu bana getirin, kendime özel danışman yapayım.} Yani onu bana has ve yakın kılayım; onu saygıyla ve ikramla huzuruma getirin. {Onunla konuşunca} sözü hoşuna gitti ve onun yanındaki yeri arttı; bu yüzden ona dedi ki: {Şüphesiz sen bugün katımızda makam sahibi ve güvenilir birisin.} Yani sen bizim yanımızda yüksek mevkiye sahip ve sırlara karşı emin birisin. Bunun üzerine Yusuf, genel maslahatı gözeterek {Beni yeryüzünün hazinelerinin başına getir} dedi; yani yeryüzünün vergi ve tahıl hazinelerine, koruyan ve idare eden bir vekil olarak. {Şüphesiz ben, koruyucu ve bilgiliyim.} Yani kendi sorumluluğundaki şeyleri koruyan, hiçbir şeyin yersiz yere zayi olmasına izin vermeyen, girenleri ve çıkanları denetleyen, verme ve alma, tasarruf ve idarenin her türlüsünü bilen biriyim. Bu, Yusuf'un makam hırsından değil, genel fayda isteğindendi. Yusuf'un kendisinde, onların bilmediği bir liyakat, emanet ve koruma yeteneği olduğunu bilmekteydi. Bu yüzden melikten yeryüzü hazinelerinin başına getirilmesini istedi; melik de onu bu göreve getirdi. Allah Teâlâ buyurur: {Böylece} yani zikredilen bu sebepler ve tedbirlerle, {Yusuf'a yeryüzünde yer verdik; istediği yerde konaklar.} Bol bir rahatlık, geniş bir nimet ve yüksek bir mevkiyle. {Rahmetimizle dilediğimizi nimetlendiririz.} Bu, Allah'ın Yusuf'a olan rahmetidir; onu ona isabet ettirmiş ve ona takdir etmiştir ve bu rahmet yalnızca dünya nimetiyle sınırlı değildir. {Güzel davrananların mükâfatını zayi etmeyiz.} Yusuf aleyhisselâm güzel davrananların önderlerindendir; bu yüzden dünyada da güzellik, ahirette de güzellik vardır. Nitekim şöyle buyurulmuştur: {Ahiret mükâfatı, iman edip takva sahibi olanlar için elbette daha hayırlıdır.} Yani takvayı ve imanı birlikte taşıyanlar için; takva ile Allah'ın yasakladığı büyük ve küçük günahlar terk edilir, tam iman ile kalbin Allah'ın tasdik etmeyi emrettiği şeyleri tasdik etmesi, bunu kalp amelleri ve organların vacip ve müstehap amellerinin takip etmesi sağlanır.