Yani: {Ve} Yusuf zindana girdiğinde, onunla birlikte zindana giren kimseler arasında {iki genç} (yani iki delikanlı) vardı. Her biri bir rüya görmüş ve Yusuf'a anlatıp yorumlamasını istemişti. {Onlardan biri: "Ben kendimi rüyamda şarap sıkarken görüyorum" dedi, diğeri de: "Ben başımın üstünde ekmek taşıdığımı, kuşların da ondan yediğini görüyorum. Bize bunun yorumunu bildir" dedi.} Sözleri: {Biz seni iyilik yapanlardan görüyoruz} demeleri, yani halka iyilik eden kimselerden olduğunu, bu yüzden rüyalarımızı yorumlamakta bize de iyilik etmesini istemeleri anlamına gelir. Böylece Yusuf'un iyiliğine başvurmuş oldular. {Yusuf} onların bu isteğine karşılık olarak şöyle dedi: {Size rızık olarak verilen yemek gelmeden önce, size onun yorumunu mutlaka bildiririm.} Yani gönlünüz rahat etsin; rüyanızı yorumlamaya hemen başlayacağım. Öğle yemeğiniz veya akşam yemeğiniz size gelmeden önce, ilk gelen yemekten önce size yorumunu bildireceğim. Yusuf aleyhisselam, ihtiyaçlarının belli olduğu bu anda onları imana davet etmeyi amaçlamış olabilir; böylece davetine daha çok etki eder ve daha çok kabul görür. Sonra şöyle dedi: {Bu} size söyleyeceğim yorum {Rabbimin bana öğrettiği} şeylerdendir. Yani bu, Allah'ın bana öğrettiği bir ilimdir ve bana bu konuda ihsanda bulunmuştur. Bunun sebebi de şudur: {Ben, Allah'a iman etmeyen ve ahirete inanmayan, onlar kâfir olan bir kavmin dinini terk ettim.} Terk etmek, bir şeye girip sonra ondan ayrılmak şeklinde olabileceği gibi, hiç girmemiş olan için de kullanılır. Bu yüzden Yusuf'un daha önce İbrahim'in dini dışında bir din üzerinde olduğu söylenemez. {Babalarım İbrahim, İshak ve Yakub'un dinine uydum.} Sonra bu dini şöyle açıklamıştır: {Bizim için uygun değildir} yani yaraşmaz ve doğru değildir, {Allah'a hiçbir şeyi ortak koşmamız.} Aksine Allah'ı tek olarak kabul eder, dini ve ibadeti yalnız O'na has kılarız. {Bu, Allah'ın bize ve insanlara olan lütfundandır.} Yani bu, Allah'ın bize olan en büyük lütuf ve ihsanıdır; O'nun hidayet verdiği herkese de aynı lütuf verilmiştir. Çünkü İslam'ı ve doğru dini kullara bahşetmesi, Allah'ın lütfunun en üstünüdür. Onu kabul edip ona boyun eğen kimse, nasibini almış ve en büyük nimete ve en yüce faziletlere kavuşmuştur. {Ancak insanların çoğu şükretmez.} Bu sebeple, kendilerine lütuf ve ihsan ulaşmasına rağmen bunu kabul etmezler ve Allah'a hakkını vermezler. Bu sözde, Yusuf'un izlediği yola teşvik vardır; bu açıktır. Çünkü iki gencin onu büyük bir saygıyla ve yüceltmeyle gördükleri, onun da iyilikseven bir öğretmen olduğu kendisine anlaşılınca, Yusuf onlara şunu hatırlatmıştır: İçinde bulunduğum bu hal, tamamen Allah'ın lütuf ve ihsanındandır; çünkü beni şirkten korumuş ve babalarının dinine uymamı nasip etmiştir. Gördüğünüz şeylere bununla ulaştım; öyleyse siz de benim izlediğim yolu izlemelisiniz. Sonra onlara açıkça davetini yaptı ve şöyle dedi: {Ey zindan arkadaşlarım! Çok sayıda dağınık ilâhlar mı daha hayırlı, yoksa tek ve her şeye galip olan Allah mı?} Yani, ne fayda ne zarar verebilen, ne verebilen ne engelleyebilen aciz ve zayıf rabler; ağaçlar, taşlar, melekler, ölüler ve müşriklerin taptığı diğer türlü ilâhlar... Bunlar mı daha hayırlı, yoksa bütün kemal sıfatlarına sahip olan Allah mı? O, zatında, sıfatlarında ve fiillerinde {tek}tir; bunlardan hiçbirinde ona ortak yoktur. {Kahhar}dır; yani her şey O'nun kahrına ve egemenliğine boyun eğmiştir. O'nun dilediği olur, dilemediği olmaz. {Yeryüzünde yürüyen hiçbir canlı yoktur ki, perçeminden O tutmuş olmasın.} [Kur'an: Hud, 56]. Bilinmektedir ki, bu şanda ve bu vasıfta olan Allah, sadece isimlerden ibaret olan, hiçbir kemali ve hiçbir fiili bulunmayan dağınık ilâhlardan daha hayırlıdır. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: {Ondan başka taptıklarınız, sizin ve atalarınızın koyduğu isimlerden başka bir şey değildir.} Yani, ona ilâh adını verdiğiniz isimlerden ibarettirler; oysa hiçbir şey değillerdir ve ilâhlık sıfatlarından hiçbiri onlarda yoktur. {Allah da bunlar hakkında hiçbir delil indirmemiştir.} Aksine Allah, bunlara ibadet etmekten nehyeden ve bunların batıl olduğunu açıklayan bir delil indirmiştir. Allah bunlar hakkında bir delil indirmediğine göre, onlar için ne bir yol, ne bir vesile, ne de bir dayanak vardır. Çünkü hüküm yalnızca Allah'ındır; emreden ve yasaklayan O'dur, şeriatları koyan ve hükümleri belirleyen de O'dur. Sizi emreden de O'dur: {Ancak O'na kulluk etmeniz; işte doğru din budur.} Yani her hayra ulaştıran dosdoğru yol budur. Bunun dışındaki dinler doğru değildir, bilakis her kötülüğe götüren eğri yollardır. {Ancak insanların çoğu bilmez.} Yani şeylerin gerçeklerini bilmezler. Oysa tek Allah'a kulluk ile O'na ortak koşmak arasındaki fark, eşyanın en açık ve en belirgin olanıdır. Ancak insanların çoğu bunu bilmediği için, şirke düşmüşlerdir. Yusuf aleyhisselam, zindan arkadaşlarını yalnız Allah'a ibadet etmeye ve dini yalnız O'na has kılmaya çağırmıştır. Muhtemelen ikisi de bu daveti kabul edip boyun eğmiş ve böylece nimet üzerlerine tamamlanmıştır. Ya da bu davete rağmen şirklerinde devam etmiş olabilirler; bu durumda da onlar aleyhine delil ortaya çıkmıştır. Sonra Yusuf aleyhisselam, daha önce vaat ettiği gibi, onların rüyalarını yorumlamaya başladı ve şöyle dedi: {Ey zindan arkadaşlarım! Ama biri...}