Allah Teâlâ şöyle buyurur: {Bize kavuşmayı ummayanlar}, yani Allah'a kavuşmayı ümit etmeyenler; ki bu, ümit edenlerin ümit ettiği en büyük şey ve ümit sahiplerinin arzuladığı en yüksek şeydir. Bilakis bundan yüz çevirmişler, hatta çoğu zaman onu yalanlamışlardır. {Dünya hayatına razı olup ona güvenenler} yani ahiret yerine dünyayı seçenler. {Ona kanaat edip güvenenler}, yani oraya yerleşip onu hedeflerinin sonu ve maksatlarının nihayeti kılanlar; onun için çalışıp lezzet ve şehvetlerine dalanlar, onu hangi yoldan elde edebilirlerse elde etmeye, hangi taraftan görünürse oraya atılmaya çalışanlar. İradelerini, niyetlerini, düşüncelerini ve amellerini ona yöneltmişlerdir. Sanki ebedi olarak orada kalmak için yaratılmışlar, sanki dünya bir geçit yeri değilmiş gibi; yolculara, birinci ve sonuncu insanların göç edeceği o baki yurda azık hazırlayacakları bir yer değilmiş gibi, ve muvaffak olanların onun nimet ve lezzetlerine koşacakları bir yurt değilmiş gibi davranıyorlar. {Ve ayetlerimizden gafil olanlar}: Yani ne Kur'an ayetlerinden, ne de ufuklardaki ve nefislerdeki ayetlerden faydalanmazlar. Delilden yüz çevirmek, delalet ettiği asıl maksattan yüz çevirmeyi ve gafleti gerektirir. {İşte onlar}, bu vasıfta olanlar, {barınakları ateştir}, yani kalacakları ve oturacakları, asla ayrılmayacakları yerdir. {Kazandıkları şeylerden ötürü}, küfür, şirk ve çeşitli günahlardan ötürü. Onların azabını zikrettikten sonra, itaat edenlerin sevabını şöyle zikretmiştir: {Gerçekten iman edip salih amel işleyenleri, Rableri imanları sebebiyle hidayete erdirir...}