Allah Teâlâ Peygamberine şöyle buyuruyor: Kavmine Nûh'un haberini oku. O, kavmini Allah'a davet etmek için uzun bir süre onların arasında kaldı; bin yıl eksik elli yıl onların içinde yaşadı. Ama davetinin onları daha çok azdırmaktan başka bir etkisi olmadı. Bunun üzerine kavmi ondan bıkıp usandı. Oysa o, selam ve salâtu selâm üzerine olsun, davetinde ne gevşek davrandı ne de ihmalkâr oldu. Onlara şöyle dedi: "Ey kavmim! Eğer benim makamım ve Allah'ın âyetleriyle sizi hatırlatmam size ağır geliyorsa..." Yani: Aranızdaki duruşum ve size yaptığım hatırlatma, size fayda vermeyecek olsa bile, [Allah'ın âyetleriyle], yani açık ve apaçık delillerle, size ağır gelmiş, büyük görünmüş ve bana bir kötülük yapmak ya da hakkı reddetmek istemişsiniz. "Ben de yalnız Allah'a tevekkül ettim." Yani bana ve davet ettiğim şeye yönelik her türlü kötülüğü savmak için Allah'a dayandım. Asker ve donanımım budur. Siz ise gücünüzün yettiği her şeyi yapın; her türlü hile ve düzen kurma araçlarını kullanın. "Öyleyse işinizi ve ortaklarınızı toplayın." Hepiniz birlikte, aranızdan hiçbiri geri kalmadan; gücünüzden hiçbir şeyi esirgemeden. "Sonra işiniz üzerinize gizli kalmasın." Yani belirsiz ve gizli olmasın, bilakis apaçık ortaya konsun. "Sonra bana karşı yapacağınızı yapın." Yani güç yetirebildiğiniz cezayı ve kötülüğü bana uygulayın, "ve bir an bile mühlet vermeyin." Yani günün bir saatini bile geciktirmeyin. Bu, onun peygamberliğinin doğruluğuna ve getirdiklerinin hakikatine dair kesin bir delil ve büyük bir âyettir. Zira o yalnızdı; onu koruyacak bir aşireti, barındıracak bir ordusu yoktu. Kavmine karşı onların görüşlerini budala saymak, dinlerinin bozukluğunu ortaya koymak ve ilahlarını ayıplamakla başladı. Onlar, sağlam dağlardan daha büyük bir kin ve düşmanlık taşıdılar; oysa onlar güç ve kudret sahibiydiler. O ise onlara şöyle diyordu: Siz ve ortaklarınız, kimi yanınıza alabilirseniz toplanın, gücünüzün yettiği her türlü hileyi ortaya koyun, eğer buna güç yetirebiliyorsanız bana zarar verin. Ama bunların hiçbirine güç yetiremediler. Böylece onun gerçekten doğru olduğu, onların ise iddia ettikleri konuda yalancı olduklarını anlaşıldı. Bu yüzden şöyle buyurdu: "Eğer yüz çevirirseniz..." Yani davet ettiğim şeyden yüz çevirirseniz, bunun bir gerekçesi yoktur; çünkü sizin batıldan hakka değil, delillerin doğruluğu ortaya konmuş bir hakikatten, delillerin bozukluğu ortaya konmuş bir bâtıla yüz çevirdiğiniz açıktır. Buna rağmen "ben sizden bir ücret istemedim." Yani davetim ve sizin icabetiniz karşılığında bir ücret istemedim ki "bu bizim mallarımızı almak için geldi" diyerek bundan dolayı kaçınasınız. "Benim ücretim yalnız Allah'a aittir." Yani sevabı ve karşılığı yalnızca O'ndan istiyorum. "Ayrıca" ben size bir emri verip de sonra ona aykırı davranmış değilim; bilakis "Müslümanlardan olmakla emrolundum." Dolayısıyla ben, size emrettiğim şeye ilk girende ve ilk uygulayanım. "Böylece onu yalanladılar." Onları gece gündüz, gizli ve açıktan davet etmesine rağmen, davetinin onları yalnızca kaçmaya itmesiyle. "Biz de onu ve onunla birlikte olanları gemide kurtardık." Gemiyi gözetimizde yapmasını emrettiğimiz ve tandır kaynadığında kendisine: "Her cinsten iki çift ile onun içine bin; hakkında söz çıkmış olanlar ile iman edenler hariç ailenin tamamını da..." [Kur'an: "Her çiftten ikişer tane yükle, ailenden de söz hakkında geçmiş olanın dışında kalanları..." (Hud: 40)] demiştik; o da böyle yaptı. Allah gökyüzüne dökülen bir suyla yağmur yağdırmasını, yeri de pınarlarla fışkırtmasını emretti. Belirlenmiş bir hükümle sular buluştu: [Kur'an: "Biz onu tahtalar ve çivilerle yapılmış bir gemiye bindirdik, o gemi gözetimizde yüzüyordu." (Kamer: 13)] "Ve onları yeryüzünde halefler kıldık." Yalanlayanlar helak edildikten sonra. Sonra Allah onun soyunda bereket verdi, soyunu geriye kalanlar kıldı ve onları yeryüzünün dört bir yanına yaydı. "Âyetlerimizi yalanlayanları da boğduk." Bu açıklamadan ve delilin ortaya konmasından sonra. "Bak uyarılanların sonu nasıl oldu." Bu, rezil edici bir helak, ardından gelen her nesilde üzerlerine art arda gelen bir lanettir; onlar hakkında yalnızca yergi işitilir, yalnızca kötüleme görülür. Öyleyse bu yalanlayıcılar, o yalanlayan kavimlerin başına gelen helak, rezillik ve azap gibi bir şeyin kendilerine de inmesinden sakınsınlar.