Allah Teâlâ buyuruyor ki: {Bu Kur'an'ın Allah'tan başkası tarafından uydurulması mümkün değildir.} Yani: Bu Kur'an'ın Allah Teâlâ'ya karşı uydurulması imkânsız ve tasavvur edilemez bir şeydir. Zira o, önünden ve arkasından batıl kendisine gelmeyen, hikmet sahibi ve övgüye layık olan (Allah'tan) indirilmiş büyük bir kitaptır [Kur'an: "Önünden ve arkasından batılın ona yaklaşamadığı, hikmet sahibi, övgüye layık olanın indirdiği (kitap)."] (Fussilet, 42). O, eğer insanlar ve cinler, bunun bir benzerini getirmek üzere bir araya gelseler, yine de bunun benzerini getiremeyecekleri, hatta birbirlerine yardımcı olsalar bile getiremeyecekleri kitaptır. O, [âlemlerin Rabbi'nin] konuşmuş olduğu Allah'ın kitabıdır. Öyleyse yaratılmışlardan hangisi onun benzerini veya ona yakın bir şeyi konuşabilir? Oysa kelam, konuşanın azametine ve sıfatlarına tabidir! Eğer biri Allah'a, azametinde ve kemal sıfatlarında denk olsaydı, bu Kur'an'ın benzerini getirmesi mümkün olabilirdi. Varsayım ve takdir yoluyla bile olsa, biri âlemlerin Rabbi hakkında böyle bir şey uydursaydı, Allah onu hemen cezalandırır ve azapla hemen karşılık verirdi. {Ancak} Allah bu kitabı âlemlere bir rahmet ve bütün kulların aleyhine bir delil olarak indirdi. Onu, {önündeki (kitapları)} doğrulayıcı olarak indirdi; yani Allah'ın semavi kitaplarını onaylayıp tasdik ederek, onların şahitlik ettiği şeylerle uyumlu oldu ve onun inişini müjdeledi; böylece müjdelendiği gibi gerçekleşti. {Kitabın açıklaması} olarak, helal ve haram, dini ve kaderi hükümler ile doğru haberler (bu kitapta yer almaktadır). {Bunda, âlemlerin Rabbi'nden olduğunda hiçbir şüphe yoktur.} Yani: Hiçbir yönden onda şüphe ve kuşku yoktur; aksine o, kesin hakikattir: Bütün yaratılmışları nimetleriyle terbiye eden âlemlerin Rabbi'nden indirilmiştir. Onun en büyük terbiye türlerinden biri, kendilerine dini ve dünyevi maslahatlarını içeren, güzel ahlâkı ve iyi amelleri barındıran bu kitabı indirmesidir. {Yoksa} inatlarından ve azgınlıklarından dolayı ona yalanlayanlar mı {diyorlar ki: Onu Muhammed Allah'a karşı uydurdu, kendisi düzenledi?} Onlara şöyle de: Bir şeyle onlara yükümlülük yükleyerek: Eğer bunu yapmaya güç yetirebiliyorlarsa, iddia ettikleri şey mümkün olabilir; yoksa sözleri batıl olur. {Haydi, bunun benzeri bir sure getirin ve eğer doğru söyleyenler iseniz, Allah'tan başka gücünüzün yettiğini çağırın} sizin bu benzeri sureyi getirmenizde yardımcı olsunlar. Ancak bu imkânsızdır; eğer mümkün olsaydı, bu konudaki güçlerini ileri sürerler ve bunun benzerini getirirlerdi. Fakat acizlikleri ortaya çıktığı için, söyledikleri şeyin batıl olduğu, delil bakımından hiçbir payı bulunmadığı açığa çıkmıştır. Onları, kendisinden üstün hak bulunmayan hakikati içeren Kur'an'ı yalanlamaya sevk eden şey ise, ilmen onu kuşatmamış olmalarıdır. Eğer ilimle onu kuşatsalar ve hakkıyla anlasalardı, ona tasdik ile boyun eğerlerdi. Yine bugüne kadar, onlara vaat ettiği yorumu (akıbeti) gelmemiştir; yani onlara azabın inmesi ve cezanın başlarına çökmesi henüz gerçekleşmemiştir. Onların bu yalanlaması, kendilerinden öncekilerin yalanlamasından kaynaklanmaktadır. Bu nedenle şöyle buyurmuştur: {Böylece, kendilerinden öncekiler de yalanladılar. Zalimlerin sonunun nasıl olduğuna bak.} Bu, geriye hiç kimseyi bırakmayan helâk demektir. Öyleyse bunlar, yalanlamaya devam ederlerse kendilerine, yalanlayan ümmetlerin ve helâk edilen nesillerin başına gelenlerin gelmesinden sakınsınlar. Bu ayette, işlerde acele etmeden sağlam davranmanın delili vardır; insan bir şeyi ilmen kuşatmadan, onu kabul etmek veya reddetmek konusunda acele etmemelidir. {Onlardan kimi ona iman eder} Yani Kur'an'a ve onunla gelen (hakikate) iman eder. {Onlardan kimi de ona iman etmez; Rabbin fesat çıkaranları daha iyi bilir.} Onlar, inatla, zulümle ve fesatla ona iman etmeyenlerdir. Allah, onların fesatlarının karşılığını en şiddetli azapla verecektir. {Seni yalanlarlarsa, de ki: Benim amelim bana, sizin amelleriniz de size aittir. Ben yaptığınızdan uzağım, siz de yaptığımdan uzaksınız.} Yani: Davetine devam et; onların hesabından sana bir şey yoktur, senin hesabın da onlara ait değildir; her kişinin amelinin karşılığı kendisinedir. Nitekim Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: {Kim salih amel işlerse kendi lehinedir, kim kötülük yaparsa kendi aleyhinedir.} [Kur'an: "Kim iyi amel işlerse kendi lehinedir, kim kötülük yaparsa kendi aleyhinedir."] (Casiye, 15).