Yani: {De ki:} Ey Peygamber, delil ortaya çıkınca: {Ey insanlar! Size Rabbinizden hak geldi.} Yani, her yönüyle hiçbir şüphe taşımayan, delillerle desteklenmiş doğru haber size Rabbinizden ulaştı. Rabbiniz, size en büyük terbiyesi olarak bu Kur'an'ı indirdi. Bu Kur'an'da her şey için bir açıklama vardır; çeşitli hükümler, ilahi maksatlar ve hoşnut kalınan ahlak ilkeleri bulunur. Bunların hepsi sizin için en büyük terbiye ve Allah'ın size ihsanıdır. Böylece doğru yol sapıklıktan ayrılmış ve kimseye bir şüphe bırakılmamıştır. {Kim hidayete ererse} yani Allah'ın hidayetiyle hakkı bilip anlar ve onu başkasına tercih ederse, bunun faydası kendisinedir. Allah ise kullarına muhtaçtır değildir; onların amellerinin karşılığı yalnızca kendilerine döner. {Kim de sapıtırsa} yani hakkın ilmini bırakıp ona uymaktan yüz çevirirse, {onun sapması yalnızca kendi aleyhinedir.} Allah'a hiçbir zarar veremez, zarar ancak kendi nefsine olur. {Ben sizin üzerinize vekil değilim} yani amellerinizi koruyup sizi onlardan hesaba çekecek değilim. Ben yalnızca size apaçık bir uyarıcıyım, Allah ise sizin üzerinize vekildir. Öyleyse süre verildiği müddetçe kendiniz için düşünün. {Ey Peygamber!} {Sana vahyedileni} ilim, amel, hal ve davet olarak {uy}, {ve sabret.} Bu, sabrın en yüksek çeşididir ve sonucu güzeldir. Bu yüzden tembellik etme, bıkma; bu üzere devam et ve sebat göster. {Allah aranızda hükmedinceye kadar} seni yalanlayanlarla aranda hüküm verinceye kadar. {O, hükmedenlerin en hayırlısıdır,} çünkü O'nun hükmü tam adalet ve övgüye değer ölçü üzerinedir. Hz. Peygamber ﷺ Rabbinin emrine uymuş, dosdoğru yolda sebat etmiştir. Öyle ki Allah dinini diğer bütün dinlere üstün kılmış, düşmanlarına karşı kılıç ve mızrakla yardım etmiştir; bundan önce de onlara karşı hüccet ve delil ile yardım etmişti. Hamd Allah'a aittir; O'nun celaline, azametine, kemaline ve geniş ihsanına layık olan güzel övgü O'na mahsustur.