البيانCariArtikelKamusPerawiTopik

سبيل الرشاد، هدي محمد ﷺ (سبيل الرشاد: ١/٧٩٦، ح ٧٤١)

741- Al-Ahnaf bin Qais berkata: Aku pernah datang ke Madinah. Ketika aku berada dalam sebuah majelis yang di dalamnya terdapat para pemuka Quraisy, tiba-tiba datang seorang laki-laki yang berpakaian kasar, berbadan kasar, dan berwajah kasar. Ia berdiri di hadapan mereka lalu berkata: "Berilah kabar gembira kepada para penimbun harta dengan batu panas yang dipanaskan dalam api neraka Jahannam. Batu itu diletakkan pada puting susu salah seorang dari mereka hingga keluar dari tulang belikat bahunya, dan diletakkan pada tulang belikat bahunya hingga keluar dari puting susunya, sambil bergoncang." Al-Ahnaf berkata: Maka orang-orang menundukkan kepala mereka, dan aku tidak melihat seorang pun dari mereka yang menjawab sedikit pun. Ia pun pergi, lalu aku mengikutinya hingga ia duduk di dekat sebuah tiang. Aku berkata kepadanya: "Aku tidak melihat mereka kecuali membenci apa yang engkau katakan kepada mereka." Ia menjawab: "Sesungguhnya mereka tidak memahami sesuatu pun. Sesungguhnya kekasihku Abul Qasim ﷺ memanggilku, lalu aku memenuhi panggilannya. Beliau bertanya: 'Apakah engkau melihat seseorang?' Aku melihat ke arah matahari yang menyinariku, dan aku mengira beliau akan menyuruhku melakukan suatu keperluan. Maka aku jawab: 'Aku melihatnya.' Beliau bersabda: 'Tidaklah menggembirakanku jika aku memiliki emas seperti itu, lalu aku infakkan semuanya, kecuali tiga dinar. Sedangkan mereka ini mengumpulkan dunia, padahal mereka tidak memahami sesuatu pun.'" Al-Ahnaf berkata: Aku bertanya: "Apa urusanmu dengan saudara-saudaramu dari Quraisy? Engkau tidak mendatangi mereka dan tidak mengambil sesuatu dari mereka?" Ia menjawab: "Tidak, demi Tuhanmu. Aku tidak meminta kepada mereka tentang dunia, dan tidak meminta fatwa dari mereka tentang agama, hingga aku berjumpa dengan Allah dan Rasul-Nya."

Derajat: Sahih

أخرجه أحمد، والبخاري، ومسلم.

Teks Arab, sanadnya, para perawi dan penilaian para ulama ada di bawah.

سبيل الرشاد، هدي محمد ﷺ (سبيل الرشاد: ١/٧٩٦، ح ٧٤١)

عن الأحنف بن قيس، قال: قدمت المدينة، فبينا أنا في حلقة فيها ملأ من قريش إذ جاء رجل أخشن الثياب، أخشن الجسد، أخشن الوجه، فقام عليهم فقال: بشر الكانزين برضف يحمى عليه في نار جهنم، فيوضع على حلمة ثدى أحدهم، حتى يخرج من نغض كتفيه، ويوضع على نغض كتفيه، حتى يخرج من حلمة ثدييه يتزلزل، قال: فوضع القوم رءوسهم، فما رأيت أحدا منهم رجع إليه شيئا، قال: فأدبر، واتبعته حتى جلس إلى سارية، فقلت: ما رأيت هؤلاء إلا كرهوا ما قلت لهم قال: إن هؤلاء لا يعقلون شيئا، إن خليلي أبا القاسم صلى الله عليه وسلم دعاني فأجبته، فقال: أترى أحدا؟ فنظرت ما على من الشمس، وأنا أظن أنه يبعثني في حاجة له، فقلت: أراه، فقال: ما يسرني أن لي مثله ذهبا، أنفقه كله، إلا ثلاثة دنانير، ثم هؤلاء يجمعون الدنيا، لا يعقلون شيئا، قال قلت: ما لك ولإخوتك من قريش، لا تعتريهم، وتصيب منهم؟ قال: لا، وربك، لا أسألهم عن دنيا، ولا أستفتيهم عن دين، حتى ألحق بالله ورسوله

".

درجة الحديث

صحيحمن «سبيل الرشاد»، وقد جمع فيه مؤلفه الأحاديث الصحيحة، وخرّجها في الحاشية.

الحديث الصحيح: ما اتصل سنده بنقل الراوي العدل الضابط عن مثله إلى منتهاه، من غير شذوذ ولا علّة.

التخريج

التخريج: ذكر الكتب التي روت الحديث بأسانيدها.

أخرجه أحمد، والبخاري، ومسلم.

رواة السند

من كتب الرجال والجرح والتعديل. قد يشترك في الاسم أكثر من راوٍ، فيُعتمد من وافق السند في نسبته وكنيته وشيوخه.

الاحنف بن قيسحاله في كتب الرجال ↗

(1) [تقريب التهذيب] 288 الأحنف بن قيس بن معاوية بن حصين التميمي السعدي أبو بحر اسمه الضحاك وقيل صخر مخضرم ثقة قيل مات سنة سبع وستين وقيل اثنتين وسبعين ع (2) [تقريب التهذيب] $$ الأحنف بن قيس تقدم في الأسماء و الأحنف أيضا ثابت بن عياض (3) [الكاشف] الأحنف بن قيس أبو بحر التميمي، عن عمر، وعثمان، وعلي، وعنه الحسن، وحميد بن هلال، وجماعة، وكان سيدا نبيلا، توفي سنة 67، وقيل 72. ع. (4) [رجال الحديث] - الأحنف بن قيس بن معاوية بن حصين التميمي السعدي، أبو بحر، اسمه الضحاك، وقيل: صخر، مخضرم، ثقة، قيل: مات سنة سبع وستين، وقيل: اثنتين وسبعين. (ع). _فوائد__________

تقريب التهذيب (ابن حجر، ت ٨٥٢هـ: ١/٩٦) ↗
اقرأه في موضعه من «سبيل الرشاد، هدي محمد ﷺ» ↗